Propozycje IKP dotyczące zmian w projekcie ustawy o systemie oświaty

Sz. Pani Maria Nowak
Poseł na Sejm RP
Przewodnicząca Podkomisji Nadzwyczajnej
do rozpatrzenia poselskiego projektu
ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty (druk nr 822)
Sejm RP
ul. Wiejska 4/6/8
00-902 Warszawa

Szanowna Pani Przewodnicząca,

W ślad za naszym pismem z dnia 2 października 2006 r., dot. stanowiska Izby Księgarstwa Polskiego w sprawie rozpatrzenia poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty (druk nr 822), uprzejmie przesyłam propozycje zmian do ww. projektu ustawy wraz z uzasadnieniem.

Izba Księgarstwa Polskiego proponuje w art 1. pkt 12 i 13 nowelizacji:

1.    skreślić pkt 2c ust 2 w art. 22a w całości
W art. 22a ust 2 pkt 2c projektu projektodawca proponuje przyjąć za kryterium wyboru podręcznika – najniższą cenę w sytuacji, gdy kilka podręczników spełnia warunki, o których mowa w ust. 2b.
Pojawia się wątpliwość co do praktycznego zastosowania proponowanego rozwiązania, gdyż nie istnieje
w Polsce ustawowy obowiązek drukowania cen detalicznych. Zapis ten może mieć zastosowanie wyłącznie w przypadku wprowadzenia w naszym kraju „Ustawy o Książce”, która m in., podobnie jak ma to miejsce w wielu krajach Unii Europejskiej, nałoży na wydawców obowiązek drukowania cen detalicznych.

2.    zmienić brzmienie proponowanego przez projektodawców zapisu art. 22b na:
„Art. 22b. Szkoła ułatwia uczniom zaopatrzenie w podręczniki używane. W celu realizowania tego zadania dyrektor szkoły może podjąć działania organizacyjne ułatwiających obrót używanymi podręcznikami pomiędzy uczniami lub rodzicami uczniów.”

W projekcie nowelizacji ustawy art. 1 pkt 13 zaproponowano nałożenie na dyrektora szkoły obowiązku ułatwienia uczniom zakupu nowych oraz używanych podręczników. W przypadku podjęcia działań organizacyjnych przez szkoły, ułatwiających obrót używanymi podręcznikami, należy zgodzić się z projektodawcami co do upowszechnienia w ten sposób rynku wtórnego oraz stworzenia możliwości korzystania z tego samego egzemplarza podręcznika przez kilka roczników uczniów. Pragniemy jednak zauważyć, że organizowanie kiermaszu podręczników używanych jest obecnie powszechne w całym kraju. Kiermasze bądź wymiana podręczników między uczniami stały się już tradycją. Rodzic czy uczeń mają w chwili obecnej możliwość wyboru miejsca i czasu odsprzedaży swoich książek również poza szkołą. Przymuszenie ustawowe do organizowania kiermaszu w szkołach pozbawi zarówno sprzedających jak i kupujących możliwości skorzystania z dobrodziejstw wolnego rynku. Jest prawdopodobne, że cena książki używanej, wobec zamkniętego kręgu zainteresowanych w jednej szkole, wcale nie spadnie. Widać, że skutki takiego zapisu w ustawie mogą być zupełnie inne od oczekiwanych.
Nie bez znaczenia jest również fakt, że całkowite przejęcie kompetencji antykwariatów przez szkoły może doprowadzić do ich likwidacji. Likwidacja antykwariatów doprowadzi z kolei do całkowitego zaniku wolnego rynku wtórnego w obrocie podręcznikami. Dlatego proponowany przez nas zapis ma charakter fakultatywny w części dot. podręczników używanych, a nie obligatoryjny, jak zapisano w nowelizacji. Trudno jednak zgodzić się nam z uzasadnieniem projektodawcy co do ograniczenia istnienia szarej strefy w obrocie podręcznikami. Występuje ona dzisiaj powszechnie na rynku obrotu podręcznikami, szczególnie nowymi, głównie poprzez prowadzenie handlu nowymi podręcznikami w szkołach! Księgarze od wielu lat, dotychczas bezskutecznie, domagali się wyeliminowania handlu nowymi podręcznikami ze szkół. Sytuacja, w której ta sama osoba lub osoby dokonują wyboru podręcznika oraz jego dostawcy, jest obiektywnie korupcjogenna. Dotyczy to również sytuacji wskazywania dostawców, jak proponują projektodawcy nowelizacji ustawy w art. 22b w części dot. podręczników nowych.
Procesy wyboru podręcznika oraz wyboru sprzedawcy powinny być ściśle od siebie oddzielone. Szkoła powinna decydować wyłącznie o tym, jakie książki powinny zostać przez uczniów zakupione.
Wielość podmiotów oferujących podręczniki na wolnym rynku jest tak duża, iż gwarantuje odpowiednią konkurencję cenową oraz całoroczny dostęp do pełnej oferty wydawniczej. Handel nowymi podręcznikami w szkołach nie powoduje obniżenia cen, gdyż korzyści, wynikające z rabatów udzielanych przez wydawców lub hurtowników, przejmowane są najczęściej przez szkoły i pośredników organizujących ten proceder, niestety są to często pracownicy oświaty. Korzyści te nie trafiają do odbiorcy końcowego, czyli ucznia. Dlatego wprowadzenie przez projektodawców zapisu o włączenie się szkół w proces pośredniczenia w transakcji handlowej dot. nowych podręczników zaprzeczałoby celowi nowelizacji wskazanemu w uzasadnieniu.

Stopniowemu porządkowaniu rynku podręczników, obniżeniu kosztów zakupu podręczników, wreszcie ograniczeniu istnienia szarej strefy w obrocie podręcznikami służyć będzie wyłącznie zapewnienie pełnej przejrzystości i eliminacji sytuacji mogących rodzić podejrzenie co do czystości intencji osób decydujących o zakupie podręcznika. Dlatego jedynymi osobami decydującymi o miejscu zakupu podręcznika szkolnego powinni być rodzice, gdyż tylko wtedy będą mieli (more…)

Ta strona jest dostępna tylko dla zalogowanych osób. Jeżeli masz konto, to się zaloguj, a w innym przypadku zarejestruj się.