Najważniejsze radzieckie dowództwo oczekiwało, że wojska Żukowa szybko zdobędą
Berlin. Mimo zaciekłego natarcia trwał jednak impas przełamany dopiero przez
połączenie dwóch radzieckich przyczółków, na północ i na południe od Kostrzyna.
Ogień artyleryjski był tak silny, że ziemia drżała w promieniu kilku kilometrów.
W broniącym się wciąż Berlinie słuchawki telefonów podskakiwały na widełkach, a
ze ścian spadały obrazy.