Autobiografia Newtona

 

Newton, chimeryczny ekshibicjonista o skłonnościach do narcyzmu i perwersji, człowiek o niezwykłej intuicji artystycznej, robi ze swej biografii iście hollywoodzką kreację. Seks, kariera, małżeństwo, skandale towarzyskie, moda i polityka, ale nade wszystko sztuka – takimi drogami biegnie życie fotografa, który zrewolucjonizował spojrzenie na nagie ciało kobiety.

Helmut Newton (1920–2004)
Słynny, a przede wszystkim kontrowersyjny fotograf. Urodził się w 1920 roku w Niemczech w bogatej rodzinie żydowskiej. Już w młodości pobierał naukę fotografii pod okiem Elsy Simon. W 1938 roku, w przeddzień II wojny światowej, wyemigrował do Singapuru, gdzie – jak sam później przyznał – został żigolakiem. Pracował również dla lokalnej gazety. W 1940 roku opuścił Singapur i udał się do Australii. Wpierw trafił do obozu jenieckiego (posługiwał się nieważnym paszportem), a następnie odbył służbę wojskową. Po zakończeniu wojny otworzył w Melbourne niewielkie studio i poślubił aktorkę June Brunell, która miała ogromny wpływ na jego twórczość. W latach pięćdziesiątych osiadł w Paryżu, a następnie w Stanach Zjednoczonych. Rozpoczął współpracę z wpływowymi w świecie mody i polityki magazynami, takimi jak „Vouge”, „Elle”, „Stern” czy „Playboy”, zdobywając powoli rozgłos i uznanie. Podstawowym tematem jego prac było nagie ciało kobiety – fotografowane w najrozmaitszych pozach, umieszczane w nierzadko szokujących kontekstach (m.in. fetyszyzm, masochizm, przemoc). Fotografie Newtona były wielokrotnie wydawane w postaci albumów, z których warto wymienić White Woman, Big Nudes, Private Property i Sumo. Newton zginął w wypadku samochodowym w 2004 roku.

Helmut Newton swoim dziewczynom kazał jeździć metrem w zarzuconym na gołe ciało futrze, biegać po ulicach Paryża, tarzać się po podłodze. Kusić i podniecać. Przeprowadził rewolucję seksualną w światku mody, zanim jej fala zalała resztę świata. Przeczuł społeczne zmiany i dzięki temu stał się gwiazdą. Dziś wystawy klasyka Newtona biją rekordy popularności. Fotografie sprzedawane są na aukcjach za setki tysięcy dolarów, a wydana właśnie w Polsce Autobiografia zmarłego przed trzema laty artysty w kilku krajach stała się bestsellerem.
Joanna Ruszczyk, „Newsweek”

Autobiografia jest pomnikiem, który wystawił sobie człowiek, mawiający: „Byłem za dobry w łóżku”. Nie można jej jednak traktować wyłącznie w kategoriach relacji z pełnego sławy i chwały życia narcystycznego artysty. Ta książka zabiera czytelnika za kulisy powstawania jednych z najsłynniejszych fotografii XX wieku, stawia pytanie: czy to sztuka naśladuje życie, czy może jest dokładnie odwrotnie.
Max Fuzowski, „Dziennik. Kultura TV”

W każdym niemal rozdziale swojej książki słynny fotograf podkreśla, że nigdy nie dorósł. Pozostał rozpuszczonym, egoistycznym nastolatkiem. Newton, kobieciarz i hedonista, żył szybko i stylowo. Tak też zginął. W wieku 83 lat wpadł rozpędzonym cadillakiem na ścianę luksusowego hotelu w Hollywood.
Zofia Micyk, „Pani”

Interesująca autobiografia jednego z najbardziej kontrowersyjnych fotografów. Lubił prowokować. W życiu i sztuce. Sławę i uznanie przyniosły mu zdjęcia modowe oraz kobiecych aktów, które publikował m.in. w „Vogue’u” i „Playboyu”.
Aldona Sosnowska, „Joy”

Życiorys słynnego fotografa to temat na filmowy scenariusz. Pięć lat po niemieckiej premierze trafia do nas jego Autoportret. Dla Newtona liczyły się dwie sprawy: seks i fotografia. Właśnie w takiej kolejności. Pierwszej erekcji doświadczył w wieku czterech lat i od tej pory nieustannie zakochiwał się w jakiejś damie. Tak zaczyna się autobiografia jednego z najwybitniejszych współczesnych fotografów.
Monika Małkowska, „Rzeczpospolita”