Podczas wizyty autorów w mieszkaniu Astrid Lindgren, jej córka, Karin Nyman, spytała: „Dlaczego nie napiszecie książki o Harrym Potterze?”. Napisali,  i podobnie jak w ich poprzednich książkach, trudne i zawiłe tematy stają się zabawne i ciekawe. Tę książkę czyta się przez okulary filozoficzne, bardzo podobne do okularów Harry’ego.

Co się wydarzy w ostatniej części? Czy Dumbledore naprawdę umarł, czy może jego pozorna śmierć jest tylko sprytną dezinformacją, uknutą, aby zmylić ciemną stronę? Ta kwestia, istotna dla każdego fana Harry’ego Pottera, powoduje dylematy etyczne (czy osiągnięcie wyższego celu jest usprawiedliwieniem do oszukiwania, zarówno wrogów, jak i przyjaciół?).
Opowieść o Harrym Potterze jest mocno zakorzeniona w mitologii i tradycji magicznej, lecz jej filozoficzne podłoże czeka jeszcze na odkrycie, bo np. Tiara Przydziału, Mapa Huncwotów oraz Myślodsiewnia są uosobieniem myśli wyrażonych przez Platona, Kanta  i Hume’a, a w postawionym na głowie świecie Mugoli i czarodziejów autorzy tłumaczą pozbawiony lepkiej poprawności politycznej przekaz o tolerancji i antyrasizmie.
Jørgen Gaare i Øystein Sjaastad pytają, dlaczego ta opowieść zdobywa tak różnorodne grupy czytelników, niezależnie od kultury i wieku? I odpowiadają: gdyż sięga głęboko w naszą ludzką egzystencję, grając na emocjach i ambicjach, naszych nadziejach i obawach, pojęciach i przekonaniach. Gdybyście kiedyś wątpili: Harry Potter zabiera nas prosto w świat filozofii!

Jørgen Gaare
jest redaktorem w jednym z większych wydawnictw w Oslo. Studiował filozofię, antropologię i literaturę na Uniwersytecie w Oslo.

Øystein Sjaastad
jest starszym wykładowcą na wydziale filozofii na Uniwersytecie w Oslo.
Obaj są uznanymi pisarzami w dziedzinie powiązań między filozofią i literaturą dziecięcą oraz młodzieżową. W roku 2000 wydali książkę  Pippi i Sokrates, zawierającą zbiór szkiców i dialogów na temat filozofii w książkach Astrid Lindgren. Prawa do tłumaczenia zostały sprzedane do dziesięciu krajów, w tym do Szwecji, Niemiec, Grecji, Japonii, Korei Południowej i Polski (Jacek Santorski & Co, 2002).