Na początku lutego nauczyciele w całej Polsce zajmowali się głównie liczeniem. Kuratoria oświaty poleciły szkołom sporządzenie dokładnych spisów wykorzystywanych podręczników.

Wydawcy książek boją się, że może to być wstęp do ograniczenia liczby podręczników na rynku i wycofania tych najrzadziej wybieranych przez nauczycieli.

Na liście dla kuratorium trzeba wpisać alfabetycznie listę nauczanych przedmiotów. Nazwiska autorów, tytuły podręczników i koniecznie nazwy wydawnictw ­ wyliczają przedstawiciele kuratorium oświaty. W specjalnej tabeli powielonej dla szkół są też rubryki: ilu nauczycieli korzysta z danego podręcznika oraz ilu uczniów się z niego uczy.

Po co to wszystko? Zestawienia zażyczyło sobie Ministerstwo Edukacji, które między innymi na podstawie tych spisów sporządzi raport o rynku podręczników. Raport ma się przydać komisji wspólnej wydawców i ministerstwa, która opracowuje strategię obniżki cen podręczników. Ma też przynieść wiedzę, które publikacje nie są wykorzystywane w szkołach lub wykorzystuje się je marginalnie.

Zdaniem Piotra Marciszuka, przewodniczącego Sekcji Wydawców Edukacyjnych Polskiej Izby Książki, mimo że dopuszczonych do użytku szkolnego jest mnóstwo tytułów, w praktyce do każdego przedmiotu funkcjonuje od czterech do sześciu książek.

Życie Warszawy 06.02.06 

 

Zmiany w systemie oceniania i recenzowania podręczników są pozytywne – mówi Jan Rurański, prezes WSiP.

 

Wpłynęły one korzystnie na rynek książki edukacyjnej, na którym teraz jest spokojniej. Nowa procedura recenzowania podręczników się sprawdza. Gdy nasze wydawnictwo wysyła do ministerstwa podręcznik, od razu dołączamy przelew na kwotę 4,8 tys. zł, czyli równowartość honorariów dla trzech recenzentów, których wyznacza MENiS.

 

Niestety, wciąż funkcjonuje na rynku sporo tytułów przygotowywanych w wielkim pośpiechu, dopuszczanych w latach 1999-2001. Mimo że część z nich została wycofana, nie było dotąd porządnego “czyszczenia oferty” z najsłabszych publikacji

 

Warto wspomnieć, że listy ministerialnych recenzentów powinny zostać znacznie poszerzone, a jednocześnie powinny z nich zostać wyeliminowane osoby, które same są autorami podręczników. Takie posunięcie wpłynęłoby korzystnie na obiektywność ocen i skróciłoby czas oczekiwania na recenzje.

 

Życie Warszawy 16.02.06

 

“Przesyłam Państwu dwie publikacje prasowe z ostatnich dni, i zadaję retoryczne pytanie: czy rząd swoje działania prowadzi w interesie biednych dzieci i ich rodziców, czy może w interesie jednego z wydawnictw edukacyjnych???

Jestem redaktorem w niewielkim wydawnictwie edukacyjnym i bardzo niepokoją mnie poczynania rządu, które moim zdaniem prowadzą do eliminacji z rynku takich wydawnictw jak nasze.

Uważam za co najmniej dziwne, działania Ministerstwa, które zamiast zająć się przygotowaniem nowych, czytelnych i przejrzystych reguł gry (skoro te, które obowiazywały do tej pory wydają mu się niezbyt dobre), takich według, których wszystkie zainteresowane wydawnictwa mogłyby, na równych prawach przystąpić do pracy nad nowymi lepszymi podręcznikami. Co ma wyniknąć z takiego liczenia??? Czy to, że dany podręcznik, który zajmuje, załóżmy 0,5% rynku jest zły i trzeba go usunąć z listy dopuszczonych??? W wielu przypadkach tak może być, ale też może być tak, że niewielka oficyna, nieposiadająca wielkiej armii przedstawicieli handlowych, nie przebiła się na rynku, nawet z dobrym podręcznikiem. Nie rozumiem, dlaczego i tej dziedziny naszego życia nie można zostawić normalnej grze rynkowej. Zła książka zostanie wyeliminowana z rynku, a dobra się obroni i przetrwa.”

 

Na marginesie dodam jeszcze komentarz do wypowiedzi pana Rurańskiego:
“Niestety, wciąż funkcjonuje na rynku sporo tytułów przygotowywanych w wielkim pośpiechu, dopuszczanych w latach 1999-2001”

 

“W latach 1999-2001 były takie same warunki tworzenia i dopuszczania podręczników jak chociażby w latach 2002-2004, ale WSIP wówczas nie zdążył na czas ze swoją ofertą i stracił dużą część rynku i chyba to jest prawdziwy powód zadowolenia Pana Prezesa z zapowiadanego “porządnego “czyszczenia oferty””