Słodko-gorzka ojczyzna

W czasie gdy na europejskich salonach toczą się debaty, czy Turcja powinna dołączyć do Unii Europejskiej, Necla Kelek, niemiecka dziennikarka i socjolożka o tureckich korzeniach, wkłada kij w mrowisko. Odziera turecką rzeczywistość z tak lubianego przez turystów egzotycznego blasku i kieruje uwagę na turecką prowincję. Nie waha się pokazać skutków postępującej islamizacji zarówno w swej pierwszej, jak i w drugiej ojczyźnie, nie szczędzi przykładów z życia swoich krewnych, co w szczególny sposób uwiarygodnia jej opowieść. Dużo miejsca poświęca sytuacji dziewcząt i kobiet, której nie sposób zmienić wyłącznie odgórnymi dyrektywami narzucanymi przez państwa Zachodu. Turcja Kelek jest wielowymiarowa, fascynująca i niepokojąca, pociągająca i odpychająca. Słodko-gorzka.

“Dla Kelek, Niemki tureckiego pochodzenia, ojczyzna jest sferą intymną, ale też konkretną. Turcję ze swych przeżyć i wspomnień bada poprzez fakty i liczby. Szuka obiektywnych ram dla świata wyobrażonego. Ci, którzy Turcję kochają ślepo, nigdy jej tego nie wybaczą”.

“Słodko-gorzka ojczyzna to książka napisana z tęsknoty i miłości do Turcji, rodzinnego kraju autorki. Miłości, która choć zaznała upokorzeń, zniewag i odrzucenia, nie daje się zdławić. Turcja na kartach tej książki to kraj pełen sprzeczności, okrutny, bezwzględny dla tych, którzy – jak kobiety we wschodniej Anatolii – są najsłabsi. To kraj zniewolonego słowa, zbrodni dokonywanych w imię honoru rodziny i oderwanych od rzeczywistości elit politycznych. Mimo to Necla Kelek wciąż do Turcji tęskni. Jej książka to wspaniała opowieść o kraju, którego znaczenia Europa zdaje się nie doceniać”.

Necla Kelek (urodzona w 1957 roku w Stambule) przyjechała do Niemiec jako dziesięciolatka. Obecnie mieszka w Berlinie. Socjolożka, w swoich badaniach zajmuje się religią i migracją. Publikuje m.in. w “FAZ”, “taz” i “Emmie”. Jest stałą członkinią Niemieckiej Konferencji Islamskiej. Jej książki: Die fremde Braut. Ein Bericht aus dem Inneren des türkischen Lebens in Deutschland (“Panna młoda z eksportu. Raport o życiu Turków w Niemczech”), która sprzedała się w nakładzie dwustu tysięcy egzemplarzy, Die verlorenen Söhne (“Synowie marnotrawni”) i Słodko-gorzka ojczyzna miały znaczący wpływ na toczącą się w ostatnich latach w Niemczech dyskusję na temat integracji i islamu. Jest laureatką licznych nagród m.in. Nagrody im. Rodzeństwa Schollów (2005), Międzynarodowej Nagrody Literackiej Corine (2006) i Nagrody im. Hildegardy von Bingen (2009).