Hiszpański przemysł wydawniczy jest silny, dojrzały, konkurencyjny, otwarty na nowe możliwości; ma dużą zdolność eksportową, a jego obecność na rynku międzynarodowym jest coraz bardziej widoczna – takie podsumowanie sytuacji na hiszpańskim rynku wydawniczym można znaleźć na stronie www.delibros.com.es.

 

Trudno się z nim nie zgodzić przyglądając się statystykom publikowanym przez różne źródła. W portalu Wirtualny Wydawca czytamy: „W 2002 r. całkowita sprzedaż książek na rynku hiszpańskim wzrosła o 2,6% (…). Liczba wydanych tytułów wzrosła o 3,4% i wyniosła ok. 62,5 tys. tytułów [według innego źródła prawie 70 tys.], z czego połowa to były nowości. Łączny nakład wzrósł o 5,9% i wyniósł 273 mln egzemplarzy. (…) Liczba miejsc pracy w sektorze wydawniczym wzrosła w 2002 r. o 2,3%. Obecnie w tej branży pracuje o 22% osób więcej niż w 1997 r.”.

 

Silną pozycję hiszpańskiego rynku wydawniczego potwierdzili  również obecni w Warszawie na 48. Międzynarodowych Targach Książki w maju 2003 r. goście z Hiszpanii: Rosa Montero (dziennikarka i pisarka), Alicia Giménez-Bartlett (pisarka), José Carlos Somoza (pisarz) oraz Carlos Marzal (poeta). Jednym z fenomenów omawianych na spotkaniu z hiszpańskimi autorami (prowadził je Carlos Marrodán Casas, wybitny tłumacz i znawca literatury hiszpańskiej i iberoamerykańskiej) było nasycenie nagrodami i konkursami literackimi tamtejszego rynku wydawniczego. Między innymi właśnie to zjawisko przekłada się na popularność literatury hiszpańskojęzycznej w samej Hiszpanii. Warto wspomnieć, że odsetek pozycji tłumaczonych z innych języków na hiszpański to 25,8% (2003 r.).

Hiszpanie czytają książki pisane przez Hiszpanów, powieści rodzimych autorów królują na listach bestsellerów, a jednym z kół zamachowych machiny wydawniczej są konkursy i związane z nimi nagrody.

Na internetowych stronach hiszpańskiego Ministerstwa Edukacji, Kultury i Sportu (www.mecd.es) można znaleźć linki do ponad siedmiuset stron zawierających informacje o przeróżnych konkursach literackich. Dotyczą one poezji (Certamen Literario “Villa de Grazalema” de Poesía), drobnych form prozatorskich (Premio de Narrativa Corta “Real Villa de Guardamar”), opowiadań (Premio de Cuento Lituma), powieści (Premio Planeta de Novela). Organizują je banki (Caja España), urzędy miast (Ayuntamiento de Burgos) i prowincji (Diputación Provincial de Valencia), fundacje (Fundación Arte y Letras), uniwersytety (Universidad Autónoma de Madrid), stowarzyszenia (Asociación Cultural Pueblo y Arte), choć te najważniejsze są oczywiście zwoływane przez wydawnictwa lub grupy wydawnicze (Alfaguara, Espasa, Planeta). Ponadto hiszpańskie Ministerstwo Kultury, a także Fundacja Księcia Asturii corocznie przyznają nagrody za wybitne osiągnięcia między innymi w dziedzinie literatury (Premio Nacional de las Letras Españolas; Premio Príncipe de Asturias). Z kolei na wniosek Akademii Językowych ze wszystkich krajów hiszpańskojęzycznych, co roku całokształt pracy pisarskiej jednego pisarza zostaje uhonorowany nagrodą im. Miguela de Cervantesa (Premio Miguel de Cervantes).

Większość konkursów skierowana jest do „zwykłych” pisarzy tworzących książki dla „zwykłego” czytelnika, ale mają oni w czym wybierać jeżeli chodzi o tematykę. Na przykład: Premios del Tren to nagrody (“Antonio Machado” de Poesía i “Camilo José Cela” de Cuentos) przyznawane za twórczość związaną z tematyką kolejową (el tren to po hiszpańsku „pociąg”); Premio La Sonrisa Vertical otrzymują autorzy powieści erotycznych (la sonrisa vertical oznacza „pionowy uśmiech”); przeciwnicy corridy mogą wziąć udział w Concurso “Toro de Hierro” de Poesía Antitaurina (el toro de hierro to „żelazny byk”), a twórcy powieści historycznych mogą ubiegać się o Premio Nacional de Novela Histórica “Alfonso X El Sabio”. Premio Ana María Matute de Narrativa de Mujeres to nagroda dla piszących kobiet, a Premio Albacete de Novela Negra – dla autorów czarnych kryminałów.

Na rynku wydawniczym Hiszpanii wiele zmieniło się wraz ze śmiercią i końcem dyktatury generała Francisco Franco w 1975 r. W czasach frankizmu Hiszpanie nie czytali tylu co obecnie książek rodzimych pisarzy. Po 1975 r. Hiszpania weszła na drogę demokratycznych przemian, a w literaturze nastąpił „boom” nowej powieści. Duża część organizowanych konkursów literackich różnych szczebli ma mniej niż trzydzieści lat, choć na przykład tak szacowna nagroda jak Premio Planeta jest przyznawana już od 1952 r. Dzięki ożywieniu w branży, autorzy, zwłaszcza ci nagradzani, zostali niejako zmuszeni do wyjścia z zacisza swych gabinetów i pokazania się czytelnikom (w regulaminach niektórych konkursów widnieją zapisy zobowiązujące zwycięzców do czynnego uczestnictwa w kampaniach promocyjnych wyróżnionych dzieł). Pisarze stali się osobami publicznymi, zaczęli pojawiać się w radiu, telewizji i prasie, co z kolei nie pozostało bez wpływu na wzrost (more…)

Ta strona jest dostępna tylko dla zalogowanych osób. Jeżeli masz konto, to się zaloguj, a w innym przypadku zarejestruj się.