Świetny rumuński debiut

Pracę archeologów wśród ruin rzymskiego obozu przerywa odkrycie masowego grobu. Wskazanie okoliczności jego powstania staje się głównym zajęciem różnych „badaczy”, którzy swoją obecnością zakłócają błogą i anemiczną codzienność karpackiego miasteczka. Jednym z zainteresowanych wyjaśnieniem zagadki jest Petruş, młody naukowiec pochłonięty dotąd badaniem starożytnej twierdzy. Jako że wykopaliska zostały wstrzymane, spędza on wiele czasu na rozmowach z mieszkańcami – z wróżącą mu z fusów panią Pauliną, z lady Embury, opiekunką pięćdziesięciu dwóch kotów czy z Dumitru M., najstarszym mieszkańcem miasta, przyrządzającym najlepsze, własnoręcznie upolowane gołębie w sosie.
Debiutancka powieść Filipa Floriana to przede wszystkim opowieść o ludzkich losach, w której styl retro łączy się z realizmem magicznym, a subtelna nostalgia przeplata z dyskretnym humorem.

„Ta książka to delikatna przestrzeń utkana z mikrokosmosów: z ludzkich istnień i z meandrów historii, z kropli rosy, z aniołów i diabłów, z młodych listków malin, z losów bezpańskich psów i czaszek, ze wspomnień o wiosennym salcesonie.

Ta książka to wiersz, który chce się wciąż na nowo czytać, bo taki jest mądry i dobry.“

O autorze:
Filip Florian (ur. 1968) – rumuński pisarz i dziennikarz. Opublikowana w 2005 roku powieść „Małe palce” została uznana za jeden z najlepszych debiutów ostatnich lat i otrzymała wiele prestiżowych nagród (m. in. nagrodę Związku Pisarzy Rumuńskich za najlepszy debiut prozatorski, nagrodę magazynu „România literară”, nagrodę dziennika „România liberă”, nagrodę Fundacji Anonimul). W 2009 roku Czarne opublikuje drugą, napisaną wspólnie z bratem Matei’em, książkę Floriana pod roboczym polskim tytułem „Chłopaki z Baiut”.