Święto nieistotności, Milan Kundera
przekład: Marek Bieńczyk
seria: Don Kichot i Sancho Pansa
premiera: 6 maja 2015
Milan Kundera w świetnym stylu powraca
po pięciu latach nieobecności.
Jego najnowsza książka Święto nieistotności
(oryg. La fete de l’insignifiance 2014),
zawiera w sobie wszystko to,
na co z niecierpliwością czekali jego czytelnicy.

 

Po raz kolejny Kundera postanawia rozśmieszyć czytelnika, jednocześnie zmuszając go do refleksji i nierzadko wzruszając niemal do łez. Czterej przyjaciele starają się zmierzyć z rzeczywistością, która nie pozostawia im już żadnych złudzeń. Ramon, który stawia czoła kolejnym, młodszym od niego, pokoleniom, Alain rozmyślający nad tajemnicą kobiecej seksualności, Charles poszukujący aniołów i Caliban – aktor bez publiczności. Każdy z nich zastanawia się nad własnym życiem i jego błahością. A w tle przewija się korowód doskonale napisanych postaci, od przypadkowo spotkanych osób, przez znajomych, żony, matki, aż po samego Stalina i jego świtę, którzy mniej lub bardziej na poważnie wtórują przyjaciołom w ich poszukiwaniach.

Najnowsza książka Kundery powinna zadowolić wszystkich miłośników jego twórczości. Święto nieistotności to historia czterech przyjaciół, Ramona, Alaina, Charlesa i Calibana, mieszkających w Paryżu. Wspólnie borykają się oni z problemami codzienności i próbami zrozumienia swojej własnej opowieści. Podobnie jak w pozostałych powieściach, śmiech i poszukiwania dobrego humoru mieszają się tutaj z powagą i smutkiem, tworząc unikalną, charakterystyczną dla Kundery narrację. Pozycja obowiązkowa dla wielbicieli dobrej literatury.
Milan Kundera (ur. 1929) – czeski pisarz, obecnie tworzący we Francji. Urodził się i wychował w rodzinie inteligenckiej, ojciec był dyrektorem Akademii Muzycznej w Brnie. Po ukończeniu szkoły średniej Kundera przeniósł się do Pragi, gdzie studiował na Uniwersytecie Karola. Od 1948 należał do Czeskiej Partii Komunistycznej, z której został usunięty w 1950, a następnie, po ponownym dołączeniu, w 1970. Działalność polityczna wpłynęła również na studia Kundery, które zakończył dopiero w 1952 roku. W 1975 Kundera wyemigrował do Francji. Jest autorem wielu powieści i esejów, za które otrzymał liczne nagrody, m.in.: Premio Litterario Mondello za Walc pożegnalny, Nagroda

Krytyków Akademii Francuskiej za esej Sztuka powieści oraz nagrodę dla najlepszego pisarza przyznawaną przez magazyn „The Independent”. Najbardziej znaną powieścią Kundery jest Nieznośna lekkość bytu, zekranizowana w 1984 roku. Książka Życie jest gdzie indziej w 1973 została nagrodzona francuską nagrodą dla najlepszej powieści zagranicznej.

Co za książka! Co za język, który z jednej strony chwyta za gardło, a z drugiej zmusza do wybuchnięcia śmiechem!
Marc Fumaroli, „Le Figaro littéraire”

Nową powieść Milana Kundery należy czytać z najwyższą uwagą: wspaniała, pogodna, głęboka, zabawna.
François Busnel, „L’Express”

Powieść zabawna i wesoła, wciąż jednak poważna.
Marie-Laure Delorme, „Le Journal du dimanche”

Lekka, zabawna i mądra, nie sposób się od niej oderwać.
Jérôme Garcin, „Le Nouvel Observateur”

Język błyszczący i błyskotliwy.
Philippe Labro, „Paris Match”