Oceniając frekwencję wydawców wystawiających się na III Warszawskich Targach Książki można wyciągnąć wnioski, że wydawcy podzielili się na dwa obozy: tych, którzy nadal wierzą w reaktywację najważniejszej imprezy targowej w Polsce oraz tych, którzy już tę wiarę utracili. Na targach wystawiała się czołowa grupa polskich wydawców m.in. AGORA, ALBATROS, BELLONA, BOSZ, CZARNA OWCA, EDGARD, EGMONT, OLESIEJUK, ISKRY, MEDIA RODZINA, PRÓSZYŃSKI, REBIS, SONIA DRAGA, ARKADY, WYDAWNICTWO LITERACKIE, ZYSK. Brakowało jednak kilku wydawców, bez których trudno nazwać imprezę targową za udaną. Można zrozumieć brak czołowych wydawców edukacyjnych takich jak WSiP czy NOWA ERA – być może wolą wystawiać się na targach edukacyjnych. Czołówka “prawniczych” pewnie też do końca nie potrzebuje imprezy targowej aby sprzedawać swoje specjalistyczne publikacje. Jedni i drudzy nie omijają jednak Targów Książki w Krakowie. Brak obecności wielu wydawców katolickich można wytłumaczyć faktem, że ta grupa wybrała inną, wiosenną imprezę targową aby jesienią zwalić się tłumnie do Krakowa. W Warszawie nie było jednak takich wydawców jak ZNAK, HELION, MUZA czy PUBLICAT. Niby niewielu, ale ich brak prowokował do rozmów “dlaczego???”.

Organizatorów nie zawiedli najwięksi hurtownicy i dystrybutorzy. Swoje stoiska miał wydawca-dystrybutor-detalista AZYMUT,  wydawca-dystrybutor OLESIEJUK, wydawca-detalista WELDBILD, detalista i wydawca EMPiK oraz PLATON. Im dłużej chodziłem po targach tym mocniej wzrastało moje przekonanie, że konsolidacja rynku książki idzie w kierunku firm “wszystkomających”. Być może w 2020 rynek książki będzie NALEŻAŁ do 2-3 kombajnów WYDAWCA-DYSTRYBUTOR-DETALISTA-DRUKARZ a reszta będzie do nich NALEŻEĆ lub od nich ZALEŻEĆ. A wtedy aby zapełnić wszystkie sektory w Pałacu Kultury wystarczy 3 wystawców.