"Jak budowaliśmy kapitalizm. Pierwsze dziesięciolecie" Pamiętacie? Pamiętamy

 

 
Jak budowaliśmy nasz kapitalizm?
Mozolnie, czasem z przeszkodami, ale radośnie i z nadzieją.
Autorzy (Dorota Górska i Wiesław Kot) opisują najważniejsze zjawiska i postaci z lat 90. XX wieku, m.in.:
Jacka Kuronia: „W dzieciństwie Jacek mieszkał we Lwowie niedaleko baraków, w których miasto zakwaterowało bezrobotnych. Napatrzył się na wielką nędzę. Wtedy postanowił, że będzie walczyć o świat, który nie pozwala, by ludzie przymierali głodem”.
Karierę polskich seriali: „»To są święte godziny« – mawiali Polacy, którzy rzucali wszystko, by o stałej porze zasiąść przed telewizorami. W polskich serialach każdy mógł znaleźć coś dla siebie”.
Absurdalne działania urzędów: „W Łodzi zorganizowano konkurs na największy nonsens. Konkurencja była duża. Typowano np. uchwałę tamtejszej Rady Miejskiej w sprawie opłat za przewozy promowe, choć w Łodzi żaden prom nie kursował, postawienie słupa na środku jezdni czy parking z zakazem parkowania”.
Nostalgię za PGR-ami: „Na wybory pegeerowcy nie chadzali. Wyjątkowo stawili się przy urnach, gdy Lech Wałęsa konkurował z Aleksandrem Kwaśniewskim. Głosowali na Kwaśniewskiego, bo Wałęsa z Balcerowiczem, ich zdaniem, byli winni upadkowi PGR-ów. Na wsiach popijano wtedy wino „Zemsta elektryka”. Nowy prezydent jednak także ich zawiódł. Nie reaktywował PGR-ów”.
Powstanie licznych agencji detektywistycznych: „W latach 90. jak grzyby po deszczu zaczęły pojawiać się w Polsce agencje detektywistyczne. Najwięcej pieniędzy zarabiały na śledzeniu niewiernych małżonków. Kobiety szukały dowodów zdrady, by postawić wiarołomnych mężów pod ścianą: rozwód i podział majątku albo rezygnacja z romansu. Wyniki śledztw bywały dla klientów tak szokujące, że szefowie firm często ujawniali je zainteresowanym w obecności lekarza”.
 
Błyskotliwe spostrzeżenia autorów i pieczołowicie dobrane fotografie decydują o wyjątkowym charakterze tej książki.
 
Tytuł ukazał się nakładem wydawnictwa Publicat, w serii do bestsellerowej książki “PRL-jak cudnie się żyło!”.