"Składana wanna" już w księgarniach

Opowieść o pięciu rodach, przodkach Małgorzaty Niezabitowskiej, to epicka saga pełna dramatycznych wydarzeń, gwałtownych namiętności oraz anegdot i wzruszeń, jakich próżno szukać w wielu powieściach. Ożywająca pod piórem autorki przeszłość pokazuje, że prawda jest dużo bardziej interesująca niż fikcja.

W Składanej wannie najważniejsze epizody z dziejów Polski, splatając się z rodzinnymi perypetiami, tworzą osobistą kronikę od czasów Stanisława Augusta poprzez okres wojen napoleońskich do początków XX wieku. Głęboka znajomość historii pomaga autorce stworzyć opowieść pełną humoru i autoironicznego dystansu. Wielcy bohaterowie występują tu obok „zwykłych niezwykłych” ludzi, bo – jak mówi autorka – miała to szczęście, że przodkowie prowadzili barwne życie i byli w samym centrum wydarzeń swej epoki.

Choć Niezabitowska zaczyna od opisu pradziadka Edmunda, „damskiego Kuby Rozpruwacza” i „pożeracza serc”, to w książce istotną rolę odgrywają kobiety: kurierka powstania styczniowego, mieszczanka przeradzająca się w rolniczkę czy porzucona przez męża matka ośmiorga dzieci, która przechodzi duchową przemianę. Toteż niejedna czytelniczka odkryje, że dylematy, problemy i uczucia tych, wydawałoby się, odległych postaci są jej bardzo bliskie.

Małgorzata Niezabitowska buduje wciągającą, malowaną obrazami narrację, a w przeszłości odnajduje rzeczy zaskakująco dla nas aktualne.

Ach, ta wanna! Ile budziła emocji! Zamówiona i wykonana w Wiedniu, przybyła stamtąd w skrzyni miękko wyściełanej, aby chronić drewniany stelaż, na którym, po rozłożeniu, umieszczano długą na półtora metra rynnę z grubej gumy, i w tenże sposób zwiedziła wiele innych krajów, wożona wszędzie, gdzie udawał się uzależniony od niej, szczęśliwy posiadacz. I wszędzie wywoływała sensację.
Na każdym postoju, nawet tam, gdzie znajdowały się odpowiednio wyposażone pokoje kąpielowe, Edmund korzystał wyłącznie z własnej wanny, którą kamerdyner z pomocnikami wnosił do specjalnie wynajętego apartamentu, a potem, bez świadków, rozstawiał i napełniał gorącą wodą hojnie zakrapianą różanym olejkiem, sprowadzanym w litrowych butlach z Wenecji. Służba hotelowa próbowała podpatrzeć, jak wygląda owo cudo, ale Ksawery zazdrośnie bronił dostępu do sanktuarium, wyjątek czyniąc dla ładnych pokojówek, za przyzwoleniem pana, którego łaskawość nie była bezinteresowna.

Małgorzata Niezabitowska – dziennikarka, pisarka, rzecznik pierwszego niekomunistycznego rządu RP. W latach osiemdziesiątych na Zachodzie ukazywały się jej reportaże pokazujące prawdę o Polsce Ludowej. Opublikowała m.in. Ostatni. Współcześni Żydzi  polscy (książka z fotografiami Tomasza Tomaszewskiego wydana w 1986 w USA; wyd. pol: 1993),  Poszukiwanie Ameryki (1993), Prawdy jak chleba (2007). Odznaczona Krzyżem Oficerskim Polonia Restituta i przyznanym jej przez uczestników bitwy Medalem Monte Cassino.
www.niezabitowska.pl