Spotkanie przedstawicieli organizacji księgarskich

Spotkanie przedstawicieli organizacji księgarskich

KOMUNIKAT

ze spotkania przedstawicieli organizacji księgarskich w dniu 03.02.2005 r. w
Warszawie

W dniu 03.02.2005 r. w Klubie Księgarza Stowarzyszenia Księgarzy Polskich w Warszawie odbyło się zebranie przedstawicieli organizacji księgarskich działających
w Polsce.
W spotkaniu wzięli udział:

1.Czesław Apiecionek – Vice- Przewodniczący Zarządu Głównego Stowarzyszenia Księgarzy
Polskich

2.Michał Brzozowski – członek Rady Polskiej Izby Książki

3.Waldemar Janaszkiewicz – Przewodniczący Głównej Komisji Rewizyjnej Stowarzyszenia
Księgarzy Polskich

4.Jerzy Mechliński – Przewodniczący Zachodniopomorskiego Stowarzyszenia Księgarzy

5.Julian Pilch – Vice-Prezes Izby Księgarzy w Zrzeszeniu Handlu i Usług we Wrocławiu

6.Elżbieta Skorupska – Vice-Przewodnicząca Zachodniopomorskiego Stowarzyszenia
Księgarzy

7.Bogdan Szymanik – niezależny księgarz i wydawca

8.Marek Światłowski – Przewodniczący Zarządu Okręgu Stowarzyszenia Księgarzy
Polskich w Lublinie

9.Halina Tymoszczuk – sekretarz Zarządu Głównego  Stowarzyszenia Księgarzy Polskich

10.Benedykt Wandachowicz  – Przewodniczący Zarządu Okręgu Stowarzyszenia Księgarzy
Polskich  w Łodzi

11.Tadeusz Żochowski – Przewodniczący Zarządu Głównego Stowarzyszenia Księgarzy
Polskich

Przedmiotem spotkania było:
 
1.Podsumowanie działań podejmowanych przez organizacje księgarskie i ich przedstawicieli
w przedmiocie wprowadzenia ustawowej regulacji dotyczącej stałych cen na rynku
książki tzw. „ustawy Langa”

2.Rozważenie potrzeby wprowadzenia kas fiskalnych na sprzedaż publikacji oznaczonych
numerem ISBN

3.Stosowanie przez niektóre wielkie sieci księgarskie praktyk wydających się
łamaniem zasad uczciwej konkurencji

4.Rozważenie możliwości powołania Izby Gospodarczej jako ogólnopolskiej reprezentacji
firm księgarskich.
 
Ad. 1

Zebrani omówili dotychczasowy przebieg prac prowadzonych przez „grupę ds. cen”
przy Polskiej Izbie Książki a dotyczących możliwości wprowadzenia ustawowej regulacji
cen i rabatów na wzór rozwiązań stosowanych przez część krajów UE.

Zebrani zapoznali się również z przedstawioną przez Instytut Książki – Polskiej
Izbie Książki propozycją projektu ustawy w przedmiotowym zakresie, oraz zaproponowaną
przez Zachodniopomorskie Stowarzyszenie Księgarzy wersją tejże ustawy.

Zebrani jednomyślnie uznali konieczność ustawowego uregulowania kształtowania
cen i rabatów na rynku książki mającemu sprzyjać zachowaniu zasad uczciwej konkurencji.
W tym zakresie zebrani zgadzają się z uzasadnieniem do tzw. „Ustawy Langa” , iż:
 
„U podstaw tej regulacji wyjątkowej leży odmowa uznawania książki za zwykły produkt
handlowy oraz wola nagięcia mechanizmów rynkowych w ten sposób, aby uwzględnić
jej charakter dobra kultury, które nie może być podporządkowane wyłącznie wymogom
natychmiastowej rentowności.

Jednolita cena książki winna umożliwić:

równość obywateli wobec książki, która będzie sprzedawana po takiej samej cenie
na terenie całego kraju,

utrzymanie bardzo gęstej zdecentralizowanej sieci dystrybucji, szczególnie na
obszarach w trudniejszej sytuacji,

wspieranie pluralizmu twórczości i wydawnictw w szczególności ambitniejszych
publikacji”. 

 „Praktyka zaniżania cen (discount) powoduje, w dłuższej perspektywie, spadek
liczby dostępnych tytułów, ponieważ wszyscy dążą do oferowania publikacji o „szybkiej
rotacji”, mających wielu nabywców (bestsellery, przewodniki), ze szkodą dla dzieł
oryginalnych lub wznowień tytułów uznanych za bardziej ambitne, które cechują
się są w większości przypadków „wolną rotacją”. W tym kontekście na rynku mogliby
się utrzymać wyłącznie księgarze osiągający znaczne obroty. Mielibyśmy wtedy do
czynienia (jak miało to miejsce w Belgii po zniesieniu jednolitej ceny książki
w 1984 r.) ze znaczącym spadkiem liczby punktów sprzedaży detalicznej książki
na rzecz supermarketów (o profilu ogólnym lub specjalistycznych), które często
nie są w stanie zapewnić oferty dostosowanej do indywidualnych potrzeb klienta
w równym stopniu jak mniejsze księgarnie. Wreszcie, dzięki jednolitej cenie książki
czytelnik nie musi porównywać cen w poszczególnych punktach sprzedaży, kupuje
kierując się impulsem, dzięki czemu dostęp do książek jest szerszy.”
 
Ważne – zdaniem zebranych – jest tu również stanowisko Rady Unii Europejskiej
wyrażone w rezolucji z 12 lutego 2001 o stosowaniu krajowych systemów sztywnych
cen książek (Dz.U. WE 2001,C-73/3), która potwierdza decyzję Rady z 21 sierpnia
1997 (97/C 305/02) i rezolucję Rady z 8 lutego 1999 r., a także ustalenia Rady
Europejskiej zebranej w Kolonii 3-4 czerwca 1999 r. i uznaje podwójny charakter
książki jako nośnika wartości kulturalnych i jako towaru, podkreślając potrzebę
zrównoważonej oceny kulturalnych i gospodarczych aspektów książki. Rada przypomina,
że każde państwo członkowskie ma prawo swobodnego wyboru polityki w sprawie książek
i czytelnictwa, w tym ustawowego lub umownego systemu ustalania cen, a następnie
zaprasza KE do uwzględniania w przypadkach stosowania reguł konkurencji czy zasad
swobodnego przepływu towarów, szczególnej wartości książki jako przedmiotu kultury
oraz dla promowania różnorodności kulturalnej, a także do brania pod uwagę wymiaru
transgranicznego rynku książek.
 
Mając powyższe na uwadze zebrani uznali, iż propozycje Instytutu Książki uzupełnione
o zapisy zaproponowane przez Zachodniopomorskie Stowarzyszenie Księgarzy stanowią
dobrą podstawę do stworzenia ustawy w ostatecznym kształcie.

Wersja proponowana przez organizacje księgarskie zostanie przedstawiona niezwłocznie.
 
Ad. 2

Zebrani – uznając, że objęcie powszechnym obowiązkiem rejestrowania sprzedaży
książek oznaczonych numerami ISBN za pomocą kas rejestrujących będzie krokiem
w kierunku przywracania zasad uczciwej konkurencji i równości wobec prawa wszystkich
podmiotów działających na rynku książki – postanowili zwrócić się do Ministra
Finansów z pismem w tej sprawie.
 
Ad.3
Zebrani zapoznali się z informacją dotyczącą opublikowanego w dniu 10 stycznia
2005 roku w „Gazecie Wyborczej” w dziale kultura artykułu pod tytułem „Zmierzch
Księgarenek”. Artykuł ten opisuje między innymi praktyki stosowane przez wydawców
polegające na udzielaniu prawa wyłączności niektórym wielkim sieciom księgarskim
na nowo wprowadzane tytuły. Wyłączność dotyczy zazwyczaj krótkiego czasu. Po zrealizowaniu
zysków przez podmiot posiadający wyłączność – tytuły przekazywane są do powszechnej
sprzedaży.

Zebrani uznali, że umowy takie jawnie dyskryminują innych dystrybutorów detalicznych 
i stanowią naruszenie przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów a zwłaszcza
art. 5 ust.1 pkt 4 i 6 i art. 8 ust.2 pkt 5 i 6 ustawy.

W związku z powyższym postanowili zwrócić się do Urzędu Ochrony Konkurencji i
Konsumentów z wnioskiem o wszczęcie procedury wyjaśniającej.

Zebrani jednocześnie uznali, że wobec coraz częściej powtarzających się przypadków
stosowania praktyk nieuczciwej konkurencji i wykorzystywania pozycji dominującej
przez wielkich dystrybutorów działających w branży księgarskiej istnieje pilna
potrzeba współdziałania organizacji księgarskich w celu obrony zasad uczciwej
konkurencji. Zebrani postanowili, iż o każdym poważniejszym naruszeniu zasad będzie
powiadamiany w/w Urząd.

 

W tym miejscu – ze względu na inne obowiązki – spotkanie opuścili panowie Michał
Brzozowski i Bogdan Szymanik.  Zebranie było kontynuowane.
 
Ad.4

Zebrani uznali, iż istnieje pilna potrzeba powołania do życia ogólnopolskiej
organizacji reprezentującej firmy księgarskie. Mimo niewątpliwej aktywizacji 
i osiągnięć obecnie działających organizacji ich forma prawna nie odpowiada aktualnym
potrzebom branży. Obecnie działające organizacje są przede wszystkim stowarzyszeniami
osób fizycznych.

W obecnym systemie prawnym podmiotami predestynowanymi ustawowo do reprezentacji
podmiotów gospodarczych są izby gospodarcze.

Zebrani zwrócili uwagę, iż Polska Izba Książki mając u podstaw założenie reprezentowania
zarówno wydawców jak i księgarzy z upływem czasu stała się przede wszystkim branżowym
przedstawicielstwem polskich wydawców. Należy oczywiście podkreślić zasługi, jakie
położyła ta organizacja w obronie interesów tej grupy zawodowej. W chwili obecnej
jednakże – w odczuciu wielu – nie reprezentuje interesów  księgarzy.

Zebrani mając pełną świadomość trudności, jakie łączą się z próbą powołania izby
gospodarczej reprezentującej branżę księgarską postanowili skierować ankietę do
członków swoich organizacji oraz księgarzy nie zrzeszonych mającą na celu wyjaśnienie
potrzeby powołania takiej izby, przedstawienia korzyści jak i zobowiązań, które
mogą się z tym łączyć oraz zebranie opinii i stanowisk w tym celu.

W przypadku wyrażenia gotowości powołania izby przez ponad 100 niezależnych podmiotów
gospodarczych (liczba potrzebna do powołania organizacji krajowej) zebrani przystąpią
do jej organizacji.

Uznano jednocześnie, iż w przypadku utworzenia izby gospodarczej dotychczas działające
stowarzyszenia powinny stać się organizacjami zrzeszającymi pracowników branży
księgarskiej, działającymi również na rzecz popularyzacji czytelnictwa.
Kategorie: Inne

Skomentuj

Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować.