O Janie od biedronki – 100 wspomnień w setną rocznicę urodzin

1 czerwca przypada setna rocznica urodzin księdza Jana Twardowskiego. Aby ją uczcić, autorzy zebrali podczas wielu rozmów z osobami blisko związanymi z Księdzem-Poetą ponad 100 anegdot, wspomnień i refleksji o nim. Wszystkie one znalazły się w książce “Blisko ziemi, blisko nieba. Ksiądz Jan Twardowski we wspomnieniach” wydanej przez Wydawnictwo Zwierciadło.

Wspomnieniami podzielili się: duchowni, poeci, artyści, lekarze, a także parafianie i osoby na co dzień towarzyszące ks. Janowi Twardowskiemu.

Iwona Demska – dziennikarka radiowa i publicystka, współautorka książki „Świetlik. Życie zawieszone na linie”. Od lat prowadzi spotkania autorskie z pisarzami i artystami. Pasjonatka tenisa, w który mimo braku sukcesów, uporczywie grywa.

Krzysztof Demski – specjalizuje się w rozmowach z ciekawymi ludźmi – prowadzi literackie spotkania autorskie i wywiady. Po godzinach: maratończyk – zdobywca Korony Maratonów Polskich.

Beata Demska – redaktor, nauczyciel akademicki (prowadzi warsztaty z redakcji tekstu na gdańskiej ASP), fotograf (w 2014 roku ukończyła z wyróżnieniem Sopocką Szkołę Fotografii WFH).

Książka ilustrowana jest unikalnymi zdjęciami Czesława Czaplińskiego.

Czesław Czapliński – wybitny fotograf, przed którego obiektywem pojawiają się najbardziej znane osobistości ze świata biznesu, kultury, polityki, sportu m.in.: Oscar de la Renta, Alberto Moravia, Liza Minelli, Umberto Eco, Isaac Singer, Liv Ullmann, Henry Kissinger, Calvin Klein.

ragmenty książki

Między niebem a ziemią

Usłyszałam kiedyś zdanie: „ Kapłan zawsze jest zawieszony między niebem a ziemią”. Zawsze przypomina mi

się, gdy wspominam księdza Twardowskiego.

Taki chyba był – ani nieba do końca nie dosięgał, a czasem i tam tylko ciemność widział, ani też ziemi do końca nie dotykał. I tak trwał. Musiał mieć siłę.

Kiedyś opowiadał mi o swoim znajomym, też księdzu, który wybrał się na pielgrzymkę do Częstochowy. Na pytanie o intencję, w jakiej idzie, odparł: „Idę, żeby odzyskać wiarę”.

Ksiądz często mówił: „Nie ma ludzi niewierzących. Bo nawet jak oni nie wierzą, to Bóg zawsze w nich wierzy”. W tych słowach jest i wiara, i nadzieja, i miłość.

Był mrukiem, mówił cicho i niewyraźnie. Nie był kontaktowy. I zawsze też usposabiał bardziej do myślenia niż do mówienia. Ale przy spotkaniu z nim czułam, że to człowiek, który wie wszystko. Wszystko, co ważne.

Zofia Prusakowska