8 listopada w godzinach 9.00–16.00 w budynku Biblioteki Głównej Uniwersytetu Gdańskiego, ul Wita Stwosza 53,  odbędzie się I Ogólnopolski Zjazd Nauczycieli Terapeutów zorganizowany przez Polskie Towarzystwo Dysleksji, Instytut Promocji Edukacji i Instytut Psychologii Uniwersytetu Gdańskiego. Jest to bardzo ważne wydarzenie nie tylko dla całego środowiska nauczycieli terapeutów, ale przede wszystkim dla poprawy obecnego systemu pomocy uczniom z dysleksją.

Do udziału w tej ogólnopolskiej konferencji zostali zaproszeni nauczyciele terapeuci z terenu całej Polski. Udział jest bezpłatny. Celem zjazdu jest wypracowanie planu działań zmierzających do wzmocnienia roli i znaczenia nauczyciela terapeuty w systemie pomocy uczniom z dysleksją. Udział w wydarzeniu zapowiedzieli: prof. Marta Bogdanowicz (uznany w świecie autorytet z zakresu dysleksji, inicjatorka powstania i honorowa przewodnicząca Polskiego Towarzystwa Dysleksji oraz wiceprzewodnicząca Europejskiego Towarzystwa Dysleksji, autorka ponad 300 publikacji z zakresu psychologii klinicznej dziecka), mgr Renata Czabaj (przewodnicząca Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Dysleksji, doświadczony terapeuta, autorka wielu publikacji i pomocy terapeutycznych) dr Jadwiga Jastrząb (twórczyni Toruńskiej Szkoły Terapeutycznej, znana i ceniona specjalistka terapii pedagogicznej osób z dysleksją, autorka podstawowych podręczników z tego zakresu) oraz starszy wizytator Romuald Ponczek przedstawiciel MEN.

 

Z danych Centralnej Komisji Egzaminacyjnej wynika, że co najmniej 9–10% wszystkich dzieci w Polsce (okazuje się, że nie wszystkie są zdiagnozowane) ma specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu (dysleksję rozwojową). Dysfunkcja ta wymaga wczesnego rozpoznania i wczesnej interwencji w postaci specjalistycznej pomocy. Nieudzielenie jej w konsekwencji znacznie ograniczy ich szanse edukacyjne i zdolność odnoszenia sukcesów w dorosłym życiu. Problem dzieci z dysleksją rozwojową jest w naszym kraju tylko częściowo rozwiązany, chociaż w polskim prawie oświatowym istnieją odpowiednie zapisy, wychodzące naprzeciw specjalnym potrzebom edukacyjnym uczniów dyslektycznych. Jednak w praktyce prawnie zagwarantowana pomoc jest udzielana rzadko i w sposób niepełny. Wyjątek stanowi pisanie sprawdzianów i egzaminów w formie dostosowanej do trudności, które jest powszechne i każdy uczeń z dysleksją może z tego prawa skorzystać. Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest pozbawienie jakiejkolwiek pomocy wielu dzieci z trudnościami o charakterze dyslektycznym. Dotyczy to zarówno diagnozy (patrz dane CKE dotyczące dysproporcji pomiędzy wykrywalnością dysleksji w różnych regionach Polski), jak specjalistycznej interwencji – udziału w zajęciach korekcyjno-kompensacyjnych. Poprawa sytuacji dzieci dyslektycznych jest możliwa, wymaga jednak wypracowania spójnego programu obejmującego wszystkie aspekty problemu i konsolidacji środowisk zajmujących się dysleksją na rzecz jego realizacji. Zrzeszenie się nauczycieli terapeutów, którzy z racji swojego wykształcenia są grupą bezpośrednio zainteresowaną niesieniem pomocy uczniom dyslektycznym, może stanowić ważny krok na tej drodze. Silna grupa opiniotwórcza dysponująca programem działań i środkami do jego realizacji, działająca we współpracy z Polskim Towarzystwem Dysleksji i naukowcami zajmującymi się tą problematyką, stanie się siłą sprawczą w wywoływaniu koniecznych zmian.