Oktawia Bogusz  
Książka pt. “Przejście. Tajemnica Almarynu” jest bardzo zajmująca i fascynująca. Opowiada o chłopcu o imieniu Marcin, który zamknięty w sobie po odejściu ojca, nagle odkrywa tajemnicze przejście. W całkiem nowej rzeczywistości przeżywa bardzo wiele przygód. W tajemniczym świecie Marcin uczy się doceniać siebie. W nowym świecie staje się najważniejszym bohaterem. Wraz ze swoim przyjacielem ze “starej rzeczywistośći” odkrywa różne czarodziejskie sztuczki. Jak zdolność znikania za pomocą pigułki, wyczarowanie jedzenia i myślowe wysyłanie listu. Po długich walkach z siłami zła przyjaciele i ich kompani, czyli dobro wygrywają. Naprawdę zachęcam do przeczytania tej książki, ponieważ jest ona bardzo ciekawa oraz przy czytaniu ma się wrażenie, że wszystkie te wydarzenia samemu się przeżywa.
Czy warto czytać kolejną książkę o chłopcach i fantastycznej krainie Edenarii? Tak.

Anna Wyrzykowska  
Czytam dużo książek o tematyce fantastyczno-przygodowej. Do przeczytania książki Doroty Mularczyk nakłonił mnie opis znaleziony na stronie internetowej wydawnictwa Galaktyka. Czytałem ją tydzień i muszę przyznać, że na pytanie, czy warto czytać kolejną książkę o chłopcach i ich przygodzie w krainie Edenarii, odpowiem: „zdecydowanie tak”. Dlaczego? Bo przedstawia wątek nieco podobny do opowieści z Narnii, znajduje się w niej wspaniały opis jazdy na pająkach, chociaż w rzeczywistości nie lubię pająków oraz za sposoby walki dobra ze złem takie jak: rzucanie rośliną przyczepiającą i rozrastającą się po twarzy, dymiące kulki robiące zasłonę dymną czy magia umysłu (myśli zamieniające się w rzeczywistość). Tajemnica Almarynu dotyczy walki dobra ze złem. Tę walkę miała przedstawiać kula Almarynu, która składała się z dwóch części: białej (dobrej) i czarnej (złej). W opowieści było także lustro prawdy, w którym można była dojrzeć swoje złe uczynki. Walka dobra ze złem stale się toczy. Dobrze, że także w książce „Przejście” Dobro wygrywa. Mikołaj Wyrzykowski, lat 10
Oby tak dalej

Aleksandra Kaszuba  
Brawa dla pani Doroty Mularczyk!!! Pomimo że mam już swoje lata (27) i może ktoś powiedzieć, że za stara jestem na takie książki… ale uwielbiam taką literaturę. “Harry’ego Pottera” wręcz pochłonęłam, a potem zachęcałam rodzinę i znajomych, którzy mają większe dzieci do tej lektury. Teraz będę zachęcać do przeczytania “Przejścia. Tajemnicy Almarynu”. Bo cóż jest lepszego nad literaturę polską!!! “Harry Potter” to świetna książka, ale ukazująca angielską rzeczywistość, która poniekąd może być niezrozumiała dla dziecka, a przez to uważana za tylko fikcyjną. A mimo iż książka ukazuje świat nierealny to powinna uczyć dzieci, dobra, miłości, tolerancji… na naszym podwórku. Może dzięki temu społeczeństwo będzie lepsze. Książka ta pokazuje, że każdą sprawę można rozwiązać z głową, z pomysłem, a nie krwawo przemocą. Rodzice kontrolujcie co czytają wasze dzieci i co oglądają. Mam nadzieję, że książka ta, tak jak “Harry Potter” doczeka się ekranizacji. Już na nią czekam.
Wspaniały materiał na lekturę dla klas szóstych oraz pierwszych gimnazjum

 

Ania z Łodzi  
Książka wspaniała! Osobiście nie lubię tego typu powieści, ale ta naprawdę ma coś takiego w sobie, że już po pierwszej przeczytanej stronie wiedziałam, że ją dokończę z zaciekawieniem. W jeden dzień przeczytałam połowę książki, ponieważ tak mi się podobała. Moim zdaniem jest to wspaniały materiał na lekturę dla klas szóstych oraz pierwszych gimnazjum, ponieważ w tym okresie my, czyli młodzież, mamy w sobie najwięcej agresji, a w tej książce pokazane jest, że wcale nie trzeba używać przemocy, lecz trzeba pomyśleć, by wyjść z tarapatów. Poza tym bardzo pobudza wyobraźnię. Z niecierpliwością czekam na następne części.

Przygoda bez przemocy

Meszuge  
Kiedy orzeł doręczył Piotrowi list od nieznanego nadawcy, stało się jasne, że musi on poczynić wszystko, by uratować Orpagona z rąk piątej czarownicy Zendy. I tak Marcin i Piotr, tym razem w towarzystwie Asi, znów wyruszają tajemniczym przejściem na spotkanie przygody. Przed drużyną stoi bardzo poważne zadanie, a dodatkowo musi ona działać poza zasięgiem siły Ormiona. A dalej? Dalej jest już normalnie: jazda na gigantycznych pająkach i pegazie, ludzie mieszkający w Kopcu, siedmiu braci będących potworem Bogoranem, królewicz Ayron, działający jak różdżka Urian, płaszcz Uzara, Głazorgi… Przejście II to wspaniała opowieść przygodowa dla dzieci i młodszych nastolatków, w której odnaleźć można “stare” wartości: przyjaźń, poświęcenie, odwagę…
Przygoda bez przemocy
Meszuge  
Kiedy orzeł doręczył Piotrowi list od nieznanego nadawcy, stało się jasne, że musi on poczynić wszystko, by uratować Orpagona z rąk piątej czarownicy Zendy. I tak Marcin i Piotr, tym razem w towarzystwie Asi, znów wyruszają tajemniczym przejściem na spotkanie przygody. Przed drużyną stoi bardzo poważne zadanie, a dodatkowo musi ona działać poza zasięgiem siły Ormiona. A dalej? Dalej jest już normalnie: jazda na gigantycznych pająkach i pegazie, ludzie mieszkający w Kopcu, siedmiu braci będących potworem Bogoranem, królewicz Ayron, działający jak różdżka Urian, płaszcz Uzara, Głazorgi… Przejście II to wspaniała opowieść przygodowa dla dzieci i młodszych nastolatków, w której odnaleźć można “stare” wartości: przyjaźń, poświęcenie, odwagę…

Agata 12 lat
Czytając tę książkę, przeżywałam przygody razem z bohaterami. Opowieść ta uświadamia nam, że każdy może osiągać wyznaczone sobie cele, o ile w to wierzy. Fantastyczne postacie występujące w utworze są bardzo interesujące. Miejsce toczących się wydarzeń jest tajemnicze i magiczne, ale nie przerażające. Książka pobudza naszą wyobraźnię i fantazję. Będę polecać tę książkę moim kolegom i koleżankom, ponieważ czytając ją ulegamy atmosferze magii i możemy się świetnie bawić.
fragment recenzji

Magdalena Gorzelak
Nie tylko dla młodego czytelnika. Od tej powieści nie można się oderwać, a po przeczytaniu, nawet na moment przestać o niej myśleć, bo jest to książka, która sprawia, iż odżywają w nas najskrytsze marzenia i dziecięce pragnienia, o których już zapomnieliśmy, a które powinny być pielęgnowane i ciągle odnawiane, bo nikt nie potrafi żyć bez miłości, przyjaźni, rodzinnego ciepła i dobra.
fragment recenzji Klubu Literackiego Litera www.klub-litera.pl

Oliwia Świątkowska
“Przejście” Doroty Mularczyk. Opowiadanie nie tylko dla dzieci, ale również ich rodziców.
Oglądaliście lub czytaliście “Niekończącą się opowieść”?
Ja tak i była to dla mnie rewelacja. Bastian, Falkor, stwory co żywiły się kamieniami, biały koń i piękna księżniczka. Wspaniała powieść pełna tajemnicy, grozy i szczesliwego zakończenia.
Tak samo jest w “Przejściu”. Bohaterem jest Marcin, ale nie będę o nim pisac bo naprawde warto przeczytać.

A gdzie ja dowiedziałam się o tek książce? Od córki 🙂 A córce poleciła ją przyjaciółka z kolonii.
Po powrocie córki z koloni od razu popędziłyśmy do księgarni.
Kupiłyśmy podreczniki do szkoły i ową cudną książke.