Nagroda Literacka im. Marka Nowakowskiego 2022 dla Kazimierza Orłosia

Kapituła nagrodziła w 2022 roku Kazimierza Orłosia za całokształt twórczości ze szczególnym uwzględnieniem dorobku nowelistycznego, w którym Laureat osiągnął mistrzostwo udokumentowane wieloma tomami wydanymi w ciągu 60 lat. Nowelistykę Kazimierza Orłosia cechuje wirtuozeria warsztatowa, piękno języka, operowanie różnymi stylami narracyjnymi oraz przenikliwość społeczna, psychologiczna i moralna.

Statuetkę z brązu i granitu, zaprojektowaną i wykonaną przez prof. Macieja Aleksandrowicza oraz dyplom wręczono laureatowi 22 maja 2022 podczas uroczystości, która odbyła się w nowo otwartych czytelniach Biblioteki Narodowej. Pisarz podziękował za przyznanie mu nagrody. – Przyjmuję ją ze wzruszeniem, Marek Nowakowski był moim przyjacielem. Poznaliśmy się w 1961 roku i przez te wszystkie lata utrzymywaliśmy stałe kontakty, rozmawialiśmy bardzo często. – mówił Kazimierz Orłoś. Przypomniał, że poza rozmowami wzajemnie się wspierali. – Gdy znalazłem się w trudnej sytuacji po wydaniu Cudownej Meliny w Instytucie Literackim Kultura, za co władze PRL usunęły mnie z życia literackiego, poprosiłem Marka, żeby przeczytał mój list otwarty do delegatów Związku Literatów Polskich. Marek bez wahania się zgodził. To był moment ogromnego wsparcia i dowód przyjaźni. Kiedy Marek Nowakowski w 1984 roku był aresztowany, ja zwróciłem się do kilku osób by poręczyli za niego i by mógł wyjść z więzienia. To były dwa momenty, kiedy daliśmy sobie dowody przyjaźni i wsparcia. – mówi Kazimierz Orłoś.

Kazimierz Orłoś debiutował w 1958 roku opowiadaniem Dziewczyna z łódki. Po ukończeniu studiów prawniczych pracował jako radca prawny. W 1970 roku został redaktorem w Naczelnej Redakcji Literackiej Polskiego Radia a w 1972 członkiem zespołu redakcyjnego „Literatury”. W 1973 roku opublikował w „Paryskiej Kulturze” książkę Cudowna melina za co został zwolniony z pracy i objęty zakazem publikacji przez cenzurę. W 1976 podpisał list protestacyjny przeciwko zmiano w konstytucji PRL. O 1977 roku publikował wyłącznie poza cenzurą. Współpracował z „Paryską Kulturą”, londyńskim „Pulsem” oraz z Radiem Wolna Europa.

 

za Biblioteka Narodowa

Kategorie: Nagrody