Jednym z podstawowych filarów Oficyny Wydawniczej IMPULS jest pedagogika specjalna oraz szeroko rozumiana niepełnosprawność, nie dziwi zatem, że najnowsza publikacja IMPULSU omawia złożoną problematykę niepełnosprawności intelektualnej.

Ewa Zasępa, pisząc Osobę z niepełnosprawnością intelektualną. Procesy poznawcze, wyszła naprzeciw wszystkim tym, którzy na co dzień borykają się z trudnościami, jakimi najeżona jest opieka na niepełnosprawnym członkiem rodziny. Zasępa podchodzi do tematu kompleksowo; nie tylko wyjaśnia teoretyczną stronę zagadnienia, analizując terminologię, ich historię oraz dane statystyczne, ale i przybliżając zasady diagnozowania niepełnosprawności intelektualnej tudzież zachowania przystosowawczego, by wreszcie skupić się na charakterystyce przebiegu procesów poznawczych: pamięci, uwagi, spostrzegania, myślenia i funkcji wykonawczych.

Pierwsza część zawiera ogólną charakterystykę: przeanalizowano dane epidemiologiczne, w tym czynniki ryzyka powstania niepełnosprawności. Przedstawiono dane historyczne dotyczące stosunku społeczności do tych osób. Następnie dokonano przeglądu określeń, definicji i modeli stanu niepełnosprawności intelektualnej. Na koniec podano sposoby klasyfikowania osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz ich charakterystykę. W drugiej części książki przedstawiono – pod kątem psychologicznym i neuro­psychologicznym – główne procesy poznawcze oraz ich specyfikę u osób z niepełnosprawnością intelektualną (tj. spostrzeganie, uwagę, pamięć, myślenie, funkcje wykonawcze).

Poleca wydawca: http://impulsoficyna.com.pl/nowosci/osoba-z-niepelnosprawnoscia-intelektualna,1848.html

Język polski traktujemy nieco po macoszemu. Ostatecznie – każdy umie mówić i pisać po polsku, a jeżeli nawet tylko tak nam się zdaje, to przecież inni mają podobnie, więc problem znika sam z siebie.

Język polski na tle innych szkolnych przedmiotów wypada blado, wepchnięty między godziny modnych i przyszłościowych godzin. Problemem języka polskiego jest to, że jego efekty nie są wymierne. Nie są policzalne. Nie przynoszą zysku. Znajomość jambów i anapestów nie pomoże opłacić rachunki, a nawet – z punktu widzenia dzisiejszych zapotrzebowań na rynku pracy – może to opłacanie skutecznie utrudnić. Z takiego właśnie podejścia wyrasta bylejakość programowa, często w towarzystwie bylejakości prowadzących zajęcia. Z tym stanem rzeczy wszczyna polemikę Zofia Agnieszka Kłakówna, a jej Język polski. Wykłady z metodyki poddają, z jednej strony, twórczej krytyce różne niezbyt fortunne rozwiązania programowe, swoje uwagi wspierając bogatym zapleczem socjologiczno-psychologicznym, z drugiej – formułuje własną koncepcję wychowania humanistycznego, uzupełniając ją własnymi przykładami adekwatnego przekładu teorii na praktyczne rozwiązania.

Podręcznik Zofii Agnieszki Kłakówny obiecuje, zgodnie z nadtytułem, prawdziwą szkołę “myślenia o zawodzie polonisty”.

Pozycja obowiązkowa!

Poleca wydawca: http://impulsoficyna.com.pl/nowosci/jezyk-polski-wyklady-z-metodyki,1853.html

Na koniec – perła. Magik Moniki Kacak to filozoficzna, nieco poetycka w kształcie opowieść dla najmłodszych i tych nieco starszych, korzeniami sięgająca najwyraźniej do Małego księcia Antoine’a de Saint-Exupéry’ego. Zadaniem książki jest nieść przesłanie, a rozmowa urasta do rangi narzędzia, z pomocą którego szczepimy dziecku empatię, szacunek, troskę i wrażliwość. To nie jest tak, że świat dzieci i świat dorosłych istnieją obok siebie, zamknięte w szklanych kulach. Te światy współistnieją, a rozmowa jest pomostem, na którym wszyscy możemy się spotkać.

Poleca wydawca: http://impulsoficyna.com.pl/nowosci/magik,1850.html