Zapowiedzi styczniowe W.A.B

Przegląd

 Logo_wab     GRUPA WYDAWNICZA FOKSAL SP. Z O.O. Z SIEDZIBĄ W WARSZAWIE POSZUKUJE KANDYDATA NA STANOWISKO: PZEDSTAWICIEL HANDLOWY

Premiery stycznia 2016

Duchy. Korespondencje z Kambodży,
Tiziano Terzani
Przekład: Anna Osmólska-Mętrak i Joanna Ugniewska
Premiera: 13 stycznia 2016
Seria: Terra Incognita

Wstrząsający obraz Kambodży niszczonej przez wielkie mocarstwa w imię własnych interesów
i historia reportera, którego dotarcie do prawdy kosztuje utratę złudzeń

Pierwsze teleksy słane w latach 70. przez Tiziana Terzaniego do prasy europejskiej to relacje z Kambodży uwikłanej w wojnę w Wietnamie, rządzonej przez proamerykański rząd generała Lon Nola. Reporter widział kraj pogrążony w chaosie, nękany inflacją i amerykańskimi bombardowaniami. Słuchał mieszkańców z szacunkiem wypowiadających imię obalonego króla Sihanouka. Podobnie jak oni z niepokojem, ale i nadzieją, oczekiwał nadejścia partyzanckich oddziałów komunistycznych.

W kwietniu 1975 roku armia Czerwonych Khmerów zajęła Phnom Penh. Terzani przebywający wówczas w Tajlandii początkowo sceptycznie odnosił się do relacji uchodźców z Demokratycznej Kampuczy, uważając opowieści o systematycznej rzezi „wrogów klasowych” za amerykańską propagandę. Tymczasem przez cztery lata rządów Czerwonych Khmerów w wyniku ludobójstwa zginęło około dwóch milionów ludzi – 25% ludności Kambodży.

Duchy, poprzedzony wstępem Angeli Terzani Staude zbiór relacji z lat 1972-1994, to obraz Indochin niszczonych przez mocarstwa – Stany Zjednoczone, Chiny i Związek Radziecki – w imię własnych interesów. A także historia reportera o lewicowych przekonaniach docierającego do prawdy i stopniowo tracącego złudzenia.
Tiziano Terzani (1938-2004) – dziennikarz i reporter, korespondent niemieckiego „Der Spiegel” i włoskich „Espresso”, „Il Giorno”, „Corriere della Sera”, „La Repubblica”. Zafascynowany polityką i kulturą Azji, mieszkał z rodziną w Pekinie, Tokio, Singapurze i Hongkongu. W tłumaczonych na kilkanaście języków książkach opisywał m.in. wojnę w Wietnamie (Pelle di leopardo, 1973), Chiny Ludowe, skąd został wydalony za „działania kontrrewolucyjne” (Zakazane wrota, 1984) oraz rozpad ZSRR (Dobranoc, panie Lenin, 1992). Nakładem W.A.B. ukazała się również jego książka „W Azji”.

Graal, Nelson DeMille
Przekład: Leszek Karnas
Premiera: 13 stycznia 2016
Seria: Fabryka Sensacji

Autor bestsellerowych thrillerów i kryminałów wznosi się na wyżyny swego kunsztu i w mistrzowski sposób interpretuje jedną z największych tajemnic historii.

Rok 1974, Etiopia, wojna domowa sieje spustoszenie, kraj pogrąża się w chaosie. W etiopskim więzieniu jest przetrzymywany katolicki ksiądz. Minęło czterdzieści lat, od kiedy ostatni raz widział światło dzienne. Jego wina? Twierdzi, że zna miejsce ukrycia bezcennego kielicha, którego Chrystus używał w czasie Ostatniej Wieczerzy. Gdy pocisk moździerzowy uderza w więzienie, a staremu kapłanowi udaje się uciec, sytuacja zakrawa na cud. Błąkający się po dżungli osłabiony i ranny ksiądz napotyka dwójkę zachodnich dziennikarzy i piękną fotograf, którzy próbują ukryć się przed rzezią. W podzięce za pomoc i opatrzenie ran mężczyzna wyjawia im niezwykłą tajemnicę…

Trudno się dziwić, że to niedobrane trio, powodowane żądzą sensacyjnego odkrycia, wyrusza na poszukiwanie legendarnego Świętego Graala. Szybko okazuje się, że zadanie, którego się podjęli, jest śmiertelnie niebezpieczne i niezwykle trudne. Grupa śmiałków musi stawić czoło nie tylko wrogo nastawionym tubylcom, płatnym zabójcom i fanatycznym mnichom, lecz także namiętnościom, które budzą się w ich sercach…
Nelson DeMille (ur. 1943) – pisarz amerykański, mieszka w Nowym Jorku. Autor wielu bestsellerowych thrillerów i kryminałów. Ukończył Hofstra University. Służył w armii Stanów Zjednoczonych, m.in. w Wietnamie, gdzie pracował jako korespondent „Law Officer Magazine”. W serii Fabryka Sensacji ostatnio ukazała się jego Odyseja Talbota.

 

Dary życia, Martha Woodroof
Przekład: Małgorzata Fabianowska
Premiera: 13 stycznia 2016

Opowieść, która napełnia optymizmem i przypomina, że nasz los może odmienić się w każdej chwili.

Życie Toma Putnama jest pozbawione perspektyw i nadziei na zmianę – pełno w nim za to rutyny i poczucia odpowiedzialności za załamanie nerwowe żony Toma, Marjory. Kiedy wydaje się, że nic już nie może się zmienić, do miasteczka przyjeżdża Rose Callahan – urocza studentka, która szybko zyskuje sympatię mieszkańców Charlottesville, również nieśmiałej dotąd Marjory. Tom zaczyna wierzyć, że znajomość z Rose pomoże mu dokonać długo oczekiwanej zmiany. Nie zdaje sobie jednak sprawy, że ktoś może namieszać w jego życiu jeszcze bardziej – a jest to kilkuletni Henry, owoc przelotnego romansu Toma…

W tej powieści nie ma bohaterów idealnych, ale ludzie z krwi i kości; są sceny, które bawią do rozpuku i takie, które wzruszają do łez.

Martha Woodroof – amerykańska prezenterka i dziennikarka. Pracowała w lokalnych rozgłośniach radiowych i stacjach telewizyjnych jako prezenterka wiadomości. Jej artykuły ukazują się w takich gazetach jak „New York Times”, „Washington Post” czy „The San Francisco Chronicle”. Dary życia to debiutancka powieść autorki.

 

Kubuś i jego Pan. Hołd w trzech aktach dla Denisa Diderota, Milan Kundera
Przekład: Marek Bieńczyk
Premiera: 13 stycznia 2016
Seria: Don Kichot i Sancho Pansa

Czy wolno poprawiać mistrza? Tak, ale pod warunkiem, że czyni to inny mistrz. Literacka wariacja Kundery na temat Diderota to uczta słowa, pyszna zabawa i humor w najlepszym wydaniu!

Kubuś i jego Pan to rozkosznie zabawna, pikantna i wielce przenikliwa „wariacja na temat” wybitnej powiastki filozoficznej Denisa Diderota Kubuś Fatalista i jego Pan. Kundera stworzył ją – jak sam mówi – dla prywatnej przyjemności, niejako w następstwie najazdu ZSRR na jego kraj. Gdy „przytłaczająca rosyjska irracjonalność” spadła na Czechosłowację, wyjaśnia Kundera, poczuł on ducha XVIII wieku. „A duch ten nigdzie indziej nie zdawał mi się trwać z taką siłą i w takim stężeniu jak w owej uczcie inteligencji, humoru i fantazji, jaką jest Kubuś Fatalista”.

Milan Kundera pisał o swojej książce: „Kubuś Fatalista… jest jedną z tych powieści, które kocham najbardziej; jest jedną wielką zabawą i humorem; jest wolnością i rozkoszą formy; dlatego, jak pisałem w Sztuce powieści, książka ta we Francji pozostanie skandalicznie niedoceniona: zawiera ona wszystko, co Francja utraciła i czego odzyskać nie chce. (…). Jedynie grubianin może tknąć się formy dzieła, które do niego nie należy. Niech pogarda otoczy wszystkich adaptatorów! Ta sztuka nie jest adaptacją; jest moją własną formą; moim marzeniem; moją wariacją na temat powieści, którą chciałem uczcić”.
Milan Kundera (ur. 1929) – jeden z najbardziej znanych pisarzy czeskiego pochodzenia. Uczestnik Praskiej Wiosny, dwukrotnie wstępował do Czeskiej Partii Komunistycznej i dwukrotnie został z niej wydalony. W 1975 roku wyemigrował do Francji, w 1981 roku przyjął francuskie obywatelstwo. W 1990 opublikował ostatnią powieść w języku czeskim, od tej pory pisze tylko po francusku. Do jego najbardziej znanych utworów należą: Żart (1967), Śmieszne miłości (1970), Życie jest gdzie indziej (1973), Walc pożegnalny (1976), Księga śmiechu i zapomnienia (1978), Nieznośna lekkość bytu (1984) oraz Nieśmiertelność (1990), a także eseje Sztuka powieści (1986) i Zdradzone testamenty (1993). Wydawnictwo W.A.B. wydaje wznowienia wszystkich dzieł pisarza.

Świat jest pełen żonatych mężczyzn, Jackie Collins
Przekład: Edward Szmigiel
Premiera: 13 stycznia 2016

Cel uświęca środki. Dopóki sam nie staniesz się narzędziem w czyichś rękach.

David Cooper ma wszystko: dobrą pracę, dom, piękną żonę, udane dzieci. Jednak gdy poznaje Claudię, początkującą modelkę, wszystko inne przestaje mieć dla niego znaczenie. Rozpoczyna się maraton kłamstw i zdrad. Sytuacja zaczyna wymykać się spod kontroli: żona dowiaduje się o kochance, ta z kolei nie ukrywa, że kariera jest dla niej ważniejsza niż David. Prawem serii do listy problemów dołączają kłopoty w pracy. W końcu przychodzi moment, w którym David musi podjąć decyzję. Którą z kobiet wybierze? A może to one nie dadzą mu wyboru? I kto najlepiej wyjdzie na tym całym zamieszaniu?
Jackie Collins (1937-2015) – Brytyjka, która mieszkała na stałe w Stanach Zjednoczonych. Specjalność autorki to opowieści o życiu pięknych i bogatych ludzi, którzy jednak nie są szczęśliwi. Świat jest pełen żonatych mężczyzn – jej debiutancka powieść tydzień po wydaniu osiągnęła status bestsellera. Kolejne książki Collins zostały przetłumaczone na 40 języków i sprzedały się w wielomilionowych nakładach, aż 29 z nich znalazło się na liście bestsellerów „New York Timesa”.

Ta dziewczyna, Colleen Hoover
Przekład: Jarosław Mikos
Premiera: 13 stycznia 2016

Trzeci i ostatni tom serii Pułapka uczuć, którą Colleen Hoover podbiła serca czytelników
„Pełna miłości, pasji i poezji historia Layken i Willa znajdzie wreszcie swój szczęśliwy finał. Po dwóch latach znajomości, obfitującej zarówno we wzloty, jak i upadki, wciąż zakochani w sobie do szaleństwa, biorą ślub. Ich droga do ołtarza zdecydowanie nie była usłana różami. Miłość pomogła im jednak przetrwać wszystkie przeciwności losu. Teraz, po ślubie, mają wreszcie czas dla siebie i mogą we dwoje cieszyć się wymarzonym „weekendem miodowym”. To dla nich również okazja do wspomnień. Layken chce wiedzieć o swoim mężu wszystko. Także to, jak ich znajomość, również jej trudne początki, wygląda z jego perspektywy. A Will? Will, jak na dobrego męża przystało, spełnia życzenie żony. I nie ukrywa niczego.

Cóż, na każdą historię można patrzeć z wielu stron. Usiądź więc wygodnie, otwórz książkę i pozwól Willowi mówić…
Colleen Hoover – amerykańska pisarka, autorka powieści dla nastolatków i młodych dorosłych. Zadebiutowała w 2012 roku powieścią Pułapka uczuć (pierwszą częścią cyklu pod tym samym tytułem, kolejne części to: Nieprzekraczalna granica i Ta dziewczyna), którą wydała sama jako e-booka. Seria szybko osiągnęła sukces i znalazła się na liście 100 bestsellerów Amazon Kindle. Napisała także m.in. serię Bez nadziei (Bez nadziei, Tracąc nadzieję i Znajdując Kopciuszka) i powieści Może kiedyś¸ Paskudna miłość oraz Nigdy, nigdy. Większość jej książek znalazła się na liście bestsellerów „New York Timesa”. Została także trzykrotnie nominowana do nagrody Goodreads Choice Awards (za powieści W pułapce uczuć, Tracąc nadzieję i Ta dziewczyna). Za książkę Może kiedyś (ang. Maybe Someday) otrzymała UtopYA Con Awards.

Leningrad. Oblężenie i symfonia, Brian Moynahan
Przekład: Jerzy Korpanty
Premiera: 13 stycznia 2016
Seria: historyczna

W tej nietuzinkowej książce Moynahan sugestywnie i plastycznie obrazuje dramat oblężonego miasta i uwięzionych w nim ludzi, mistrzowsko łącząc losy pojedynczych postaci, w tym wielkiego kompozytora Dymitra Szostakowicza, z doskonale nakreślonym tłem historycznym.
W oblężonym przez Niemców Leningradzie Dymitr Szostakowicz zaczyna komponować poświęconą temu miastu symfonię, siódmą w swoim dorobku. Tymczasem miasto pada ofiarą hitlerowskiego barbarzyństwa i głodu – tak samo, jak wcześniej (oraz później, a nawet w trakcie oblężenia) cierpiało z powodu stalinowskiego terroru. Szostakowicz, choć ma więcej szczęścia niż niektórzy artyści, i nie jest represjonowany, także żyje w ciągłym strachu – i przed Niemcami, i przed NKWD. Cierpi, podobnie, jak jego miasto. W końcu wraz z rodziną zostaje ewakuowany do Kujbyszewa. Klamrą spinającą tę dramatyczną opowieść o mieście i jego mieszkańcach jest leningradzka premiera VII Symfonii w wykonaniu reaktywowanej orkiestry radiokomitetu. Transmitowany przez radio koncert jest symbolem zwycięstwa obrońców miasta, ale także propagandowym triumfem reżimu. Błyskawiczna kariera utworu wynika na równi z jego artystycznych walorów, co z polityki, symbolizując wolę walki i żywotność Leningradu.
Brian Moynahan (ur. 1941) – angielski pisarz i dziennikarz. Ukończył historię na Uniwersytecie w Cambridge. Publikował m.in. w „Town Magazine”, „The Yorkshire Post”, „The Times”. Pracował „The Sunday Times” jako European Editor. Był również korespondentem wojennym. Uznanie przyniosły mu książki historyczne – wydana w 1994 roku The Russian Century (wyd. pol. Historia XX wieku, 1995), The British Century (1997) oraz Tyndale: If God Spare My Life (2002).

Życie na miarę. Odzieżowe niewolnictwo, Marek Rabij
Premiera: 13 stycznia 2016
Seria: Terra Incognita

Dobra prezencja bywa kluczem do sukcesu, a metka na ubraniach miewa duże znaczenie. Czasem to kwestia życia lub śmierci. Dla niektórych – dosłownie. Jak naprawdę wygląda życie za kulisami największych fabryk odzieżowych świata? Życie na miarę to reportaż o wielkiej sile rażenia.
Katastrofa budowlana w Rana Plaza zwróciła oczy całego świata na fabryki odzieżowe w Bangladeszu. Nagle wszyscy zobaczyliśmy ciasne, niespełniające żadnych wymogów bezpieczeństwa sale i pracowników, którym na każdym kroku grozi utrata zdrowia, którzy od tygodni nie dostali pensji, nie mówiąc już o płaceniu za obowiązkowe nadgodziny. Europejskie organizacje pozarządowe były oburzone. Czy jednak wołanie Zachodu o poprawę warunków pracy nie stanowiło jedynie zasłony dymnej dla rzeczywistej chęci zysku?

Marek Rabij powrócił do Bangladeszu kilka miesięcy po tragedii. Kiedy już przycichł szum medialny, autor chciał zbadać życie i warunki pracy osób zatrudnionych na potrzeby branży odzieżowej. Rozmawiał z pracownikami najniższych szczebli i dyrektorami fabryk, poznał życie codzienne mieszkańców dhakańskich lepianek oraz przemytnicze szlaki, jakimi transportowane są podróbki kolekcji znanych firm. Notując swoje spostrzeżenia, bezlitośnie uświadamia nam, klientom „sieciówek”, ile hipokryzji kryje się za zachodnimi hasłami bezpieczeństwa pracy i godziwej pensji.
Marek Rabij – urodzony w Głogowie, krakus z wyboru, dziennikarz ekonomiczny „Newsweeka”. Fan gór i współczesnej Azji. Niniejsza książka jest rozwinięciem reportażu Krew, pot i szwy, za który autor został m.in. uhonorowany nagrodą im. Władysława Grabskiego. Po jego napisaniu autor postanowił powrócić do Bangladeszu, by dogłębniej zbadać, jak wygląda życie za kulisami największych fabryk odzieżowych świata.

 

 

 

Kategorie: Literatura
Tagi: Grupa Foksal, WAB

Skomentuj

Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować.