Cukrowy Kreml

Władimir Sorokin

 NOWE WYDANIE

przekład: Agnieszka Lubomira Piotrowska

seria: Don Kichot i Sancho Pansa

Jak powiedział  autor tej książki o Rosji z 2028 roku, przyszłość to tylko miejsce ustawienia przyrządu do obserwacji, a to Putin i jego drużyna kazali mu przypomnieć sobie XVI wiek. Cukrowy Kreml jest jeszcze jedną próbą określenia smaku rosyjskiej władzy.

Rok 2028. Rosję od wszystkich sąsiadów odgradza wielki mur, paszporty uroczyście zniszczono na placu Czerwonym, władzę sprawuje monarcha . Wyczerpują się zasoby gazu, kończy się ropa naftowa, nadchodzi kryzys. Wreszcie – Ojczulek zostaje aresztowany. O tym, jak żyli oprycznicy XXI wieku, dowiedzieliśmy się już z poprzedniej książki Sorokina Dzień oprycznika. Teraz poznajemy pozostałych mieszkańców tego świata: wiecznie głodnych bezdomnych, dziarskich zeków budujących Wielki Mur Rosyjski, nadworną inteligencję, zadowolonych z życia chłopów, dysydentów spędzających czas na nielegalnych rojeniach o zemście, zmęczonych opozycjonistów, którzy widzą się carobójcami tylko w okrutnych narkotycznych snach. Te obrazy i epizody łączy wspólny rytuał: oblizywanie cukrowych kopułek Kremla, który zarazem przyciąga i odrzuca, jak piernikowy domek – nęci, choć jest niebezpieczny. Nikt nie jest w stanie mu się oprzeć.

 

W Dniu oprycznika Sorokin spisał lęki społeczeństwa, w Cukrowym Kremlu zaś – przyjemność ukrytą głęboko wewnątrz owych lęków, słodycz snu o chłoście. […] Cukrowy Kreml to hedonistyczny sen samych czytelników, którzy zgadzają się na chłostę, byleby tylko znów wszystko stało się proste i jasne.

Kommiersant

 

Sorokin potrafi znakomicie bawić się literackimi stylami. Mówi się, że jest czołowym przedstawicielem rosyjskiego konceptualizmu, ale jego rola w literaturze jest znacznie większa. Zawdzięczamy mu renesans rosyjskiej.

Wiktor Jerofiejew

 

Inne książki autora wydane przez W.A.B.: Lód (2005), Bro (2006), 23 000 (2007), Dzień oprycznika (2008)