„Sakey stworzył zdumiewający świat, który wciąga do tego stopnia, że zapominasz kupić mleko, podlać kwiaty, zapominasz nawet o jedzeniu”.

Gillian Flynn

22 kwietnia trafi do księgarń nowa powieść Marcusa Sakey’a Niebezpieczny dar. To thriller, który wymyka się z reguł gatunku. Świetna rozrywka.

„Jeden z najlepszych thrillerów, jakie kiedykolwiek czytałem… Arcydzieło! Lepiej, żeby Sakey zaczął sobie szykować regały. Będzie miał mnóstwo nagród, które trzeba będzie gdzieś postawić”. „Crimespree Magazine”

Mała dziewczynka poznaje najmroczniejsze sekrety ludzi po sposobie, w jaki krzyżują ręce na piersiach. Mężczyzna potrafiący odczytywać mowę ciała zgarnia na giełdzie trzysta miliardów dolarów. Kobieta staje się niewidzialna, bo umie poruszać się w tłumie tak, że nikt jej nie zauważa. Nazywani są „obdarzonymi” – od roku 1980 jeden procent ludzi rodzi się z wybitnymi uzdolnieniami. Należy do nich także agent specjalny Nick Cooper. Zdolności, którymi dysponuje, sprawiają, że jest niezwykle skuteczny w zwalczaniu terrorystów. Jego celem jest najbardziej niebezpieczny człowiek na świecie; to obdarzony, który dąży do wywołania wojny domowej. Jednak aby go ująć, Cooper będzie musiał stanąć po drugiej stronie barykady i zdradzić wszystko to, w co dotychczas wierzył.

Niebezpieczny dar to wciągająca opowieść o świecie, który jest zasadniczo inny, a jednak przerażająco podobny do naszego i w którym posiadanie szczególnych zdolności nie jest darem losu, lecz przekleństwem. A najbardziej przerażające jest to, że fikcja wymyślona przez Sakeya jest niepokojąco bliska rzeczywistości…

Marcus Sakey jest autorem nagradzanych zbiorów opowiadań i powieści: Na ostrzu, Dobrzy ludzie (powieść zekranizowana w 2014 roku), Na krańcach miasta oraz Dwukrotna śmierć Daniela Hayesa (REBIS 2012). Trwają prace nad ekranizacją Niebezpiecznego daru.

Autor zaprasza na swoją stronę MarcusSakey.com, a także do spotkań na Facebooku i Twitterze, gdzie zamieszcza swoje uwagi pod sprytnie wymyślonym adresem @MarcusSakey.

„Sakey swoim porywającym thrillerze maluje niezbyt odległą przyszłość, która wydaje się zbyt znajoma, byśmy się z tym dobrze czuli… W tej paraboli upadku demokracji Sakey stawia na głowie prawdy niegdyś uważane za oczywiste, prawdy, których ludzie zdają się już nie chcieć, bo zamiast tego wolą «bezpieczne życie, fajne elektroniczne gadżety i pełne lodówki» – a więc w sumie mówi o tragedii naszych czasów”.

„Publisher’s Weekly”