Impuls na 2014

Impuls na 2014
Oficyna wydaje nowości 2014. Podsyłamy noworoczne inspiracje!
 
Wraz ze spadkiem temperatury za oknem wzrasta zainteresowanie lekturami, nie tylko fabularnymi, ale także, co nas bardzo cieszy, dziedzinami akademickimi. Dla wszystkich zainteresowanych edukacją, wychowaniem i  rozwojem przygotowaliśmy nowe pozycje 2014, jak zwykle kierując się chęcią wypełnienia luk w aktualnych dyskusjach naukowych i wskazania nowych kierunków refleksji. Oficyna Wydawnicza „Impuls” przedstawia atrakcyjne promocje,  Najlepsze Książki na Gwiazdkę i Zimę oraz najnowsze publikacje z zakresu pedagogiki i nauk pokrewnych:

Miłość rodzicielska jest miłością bezwarunkową, a jej kształt wyznacza oddanie i poświęcenie, tym większy więc strach i niepokój, gdy coś idzie nie tak, gdy rozwój malucha nie podąża utartymi ścieżkami. Jednak w przekonaniu Autorek Dziecka o specjalnych potrzebach edukacyjnych… współcześni rodzice nie są już tak bezbronni jak jeszcze kilkanaście lat temu; do swej dyspozycji mają potężny arsenał, jaki podsuwa im rozwój nauk, tak humanistycznych, jak i przyrodniczych, czyniący z wiedzy o rozwoju naukę interdyscyplinarną. Psychologia, pedagogika, logopedia czy muzykologia jednoczą siły, by stworzyć spójny obraz małego człowieka – w ten oto sposób powstała książka, nie będąca niczym innym jak zapisem codziennych zmagań i wieloletnich doświadczeń w pracy nad terapią dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych, prowadzoną w Ośrodku Edukacyjno-Rehabilitacyjno-Wychowawczym w Ustroniu. Wobec mnogości zagadnień Autorki wybierają kilka, w ich ocenie szczególnie reprezentatywnych, by na ich przykładzie pokazać możliwe formy terapii, a także, co jest szczególnie ważne, by ułatwić współpracę na linii terapeuta – rodzic, przy czym ten drugi ujmowany jest jako „najważniejszy z terapeutów”.

Dziecko o specjalnych potrzebach w kręgu interdyscyplinarnej terapii
Dorota Kohut

http://impulsoficyna.com.pl/nowosci/dziecko-o-specjalnych-potrzebach-w-kregu-interdyscyplinarnej-terapii,1525.html

Zdrowie i kultura fizyczna. Na przestrzeni wieków
Bielski Janusz i Blada Ewa

Kalokagathia, czyli ideał pięknego życia, zdefiniował czasy antyczne. Nie mogło być inaczej, skoro dla Greków piękno złączone było nierozerwalnym węzłem z dobrem: to, co piękne, było zarazem dobre i cnotliwe, i odwrotnie. Nic zatem dziwnego, że w kwestii wychowania paideia i etyka podały sobie ręce – harmonijnie rozwinięte, kipiące zdrowiem i witalnością ciało młodego Greka miało warunkować cnotliwość jego charakteru. Filozofia chrześcijańska, ze swymi ideami umartwiania i poświęcenia, zdetronizowała model helleński na długie stulecia, nie zdołała go jednak unicestwić; od tej chwili model antyczny i model ascetyczny dzielą między siebie rozwój myśli o wychowaniu. Książka Ewy Bladej i Janusza Bielskiego opisuje historyczny moment narodzin oraz ewolucję kultury fizycznej i wychowania do zdrowia, łączących aspekty obu wspomnianych wzorców. Pokazuje, jak zaledwie kiełkujące w średniowieczu wychowanie fizyczne z każdym stuleciem przybiera na sile, a pojedyncze głosy humanistów i pedagogów w rodzaju Erazma z Rotterdamu, Andrzeja Frycza Modrzewskiego, Johna Locke’aczy Jeana Jacquesa Rousseau przerodziły się w falę działalności instytucjonalnej, dając współczesnym ogródki jordanowskie, obowiązkowe wychowanie fizyczne w szkole, wreszcie – wznowione w 1896 (nomen omen – w Atenach!) Igrzyska Olimpijskie. Być może za wcześnie jeszcze na tezę o historii zataczającej koło, tym razem w dziedzinie zdrowia i kultury fizycznej, niemniej schyłek wieku XX i początek XXI naznaczone są (chyba już) kultem zdrowia i młodości, będącym czymś więcej niż lansowaniem określonego stylu życia – warto więc pamiętać, skąd bije źródło nowożytnej tradycji.

http://impulsoficyna.com.pl/nowosci/zdrowie-i-kultura-fizyczna,1524.html

 
Coraz rzadsze są książki, w których treść idzie w parze z formą; nie wystarczy mieć coś do powiedzenia, trzeba jeszcze umieć to przekazać. Książki profesora Nalaskowskiego Ortodoksja i chaos od lat niezmiennie intrygują, lekkością formy i celnością spostrzeżeń przywołując najlepsze tradycje polskiej eseistyki. Z Profesorem można się zgadzać lub nie, można dyskutować, popierać lub zwalczać, ale, przede wszystkim, trzeba go czytać. Najnowszy zbiór, zatytułowany (jakże obiecująco…) Ortodoksja i chaos, jest przede wszystkim doskonałą lekturą, lecz zarazem i lekturą przewrotną, gdyż zafascynowany Czytelnik bezwiednie ulega czarowi autorskiego wywodu, kwestie merytoryczne odsuwając na boczny tor. A niesłusznie. Profesor Nalaskowski porusza tematy nie tylko ważne (m.in. reforma edukacji), ale i kontrowersyjne (tzw. kwestia żydowska, wychowanie do życia w rodzinie i wiele innych), przy czym niejednoznaczność jest tu cechą najbardziej pożądaną, gdyż, z racji swej natury, pobudza do myślenia, a o to przecież Profesorowi najbardziej chodzi. Jeśli o jakimś tekście można powiedzieć „subiektywny”, to jest nim z pewnością prezentowany tu zbiór felietonów – pisane niemal na żywo, stanowią, jak zaznacza we Wstępie sam Autor, „rodzaj kroniki buntu <na bieżąco>”, tym samym, jako prezentacja indywidualnego oglądu sytuacji, stając się wyrazem skrajnego subiektywizmu. Towarzyszące wywodom odwaga i bezkompromisowość czynią z Ortodoksji… lekturę trudną, lekturę, zaryzykuję stwierdzenie – elitarną, gdyż podsuwa Czytelnikowi gotową interpretację otaczającej nas rzeczywistości, a to nierzadko budzi opór. Warto jednak podjąć wyrafinowaną grę czytelniczą z Profesorem, by choć przez chwilę poczuć smak intelektualnej dysputy najwyższej próby.

W grudniu 2013 publikacja uzyskała tytuł Najlepszej Książki na Gwiazdkę!

http://impulsoficyna.com.pl/nowosci/ortodoksja-i-chaos,1521.html

Odmienną propozycję ideologiczno-metodologiczną odnajdziemy w monografii Barbary Smolińskiej-Theiss, poświęconej sylwetce Janusza Korczaka. Korczakowskie narracje pedagogiczneprzeplatają rysy biograficzne z ideami pedagogicznymi, czym nie tylko potwierdzają wielkość indywidualności Korczaka, lecz – przede wszystkim – dokumentują nierozdzielną całość, jaką współtworzyły koleje losu Starego Doktora i głoszone przezeń poglądy. Wydaje się, że to właśnie ten nierozerwalny splot stanowi najsilniejszy z argumentów, jakie pedagogika może przedstawić Czytelnikowi; podobnie jak w przypadku Jeana-Jacquesa Rousseau czy Johna Locke’a biografia wystawia świadectwo idei. Historia niezmiennie udowadnia, że tylko takie postacie zyskują nieśmiertelność i trwałe uznanie wśród potomnych, nieważne, jaką dziedzinę czy rodzaj postawy reprezentują. Zawarta w Korczakowskich narracjach… lekcja stanowi dla Czytelnika wyzwanie, zmuszając go do weryfikacji własnej postawy moralnej i trudnego przecież rachunku sumienia, bezlitośnie obnażającego wszelkie niedostatki. Portretowi, nakreślonemu ręką Smolińskiej-Theiss, daleko jednak do ideału, do jakich przyzwyczaiły nas monografie starej daty; w ujęciu Autorki Korczak jest przede wszystkim człowiekiem, ze wszelkimi wadami i zaletami swej kondycji – i tu może właśnie bije źródło przejmującej siły tej publikacji.

http://www.impulsoficyna.com.pl/nowosci/racjonalnosc-oraz-uwarunkowania-procesow-terapeutycznych-osob-niepelnosprawnych,1522.html
  

Komunikacja jest fundamentem – przypomina nam w Przedmowie do publikacji Dzieci o specjalnych potrzebach komunikacyjnych pod red. Barbary Winczury prof. Krystyna Ferenz. Czy rzeczywiście trzeba nam o tym przypominać? Czy w czasach, gdy wszystkie dziedziny życia podporządkowane są ściśle wymogowi szybkiej i skutecznej komunikacji, potrzebne są jeszcze powroty do podstaw? Okazuje się, że tak. Komunikacja, sprowadzona do swych fundamentów, a więc języka i towarzyszących mu kodów, nie jest tylko sposobem na wyrażenie/przekazanie informacji. Tkwiące w języku czy komunikacji możliwości stanowią bazę, nad którą nadbudowywana jest kultura i – szerzej – cywilizacja. Język jako źródło ikon i symboli, język jako zbiór norm i nakazów/zakazów, wreszcie – język jako odbicie doświadczeń pokoleniowych, staje się podstawową tkanką tradycji i przekazu kulturowego, niezbędnych do określenia własnej tożsamości oraz odnalezienia swego miejsca w wybranej społeczności. Jeśli więc z jakichkolwiek przyczyn rozwój umiejętności komunikacyjnych zostanie zakłócony, zaburzeniu ulega cała osobowość, co skazuje jednostkę na społeczne wyobcowanie – i tu bije źródło, z którego powstała najnowsza książka doktor Winczury, stanowiąca wyraz troski o dzieci, które z racji różnego rodzaju zaburzeń (autyzm, FAS, zespół Downa, rozszczepienie podniebienia etc.) mają utrudniony proces przyswajania reguł komunikacji.

http://www.impulsoficyna.com.pl/nowosci/problemy-zdrowia-psychicznego-u-osob-z-zespolem-downa,1520.html
 

Kategorie: Edukacja

Skomentuj

Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować.