Porywająca historia, która wydarzyła się naprawdę

Jest sierpień 1991 r. Dwudziestoletni Massimiliano Tresoldi ulega wypadkowi samochodowemu i zapada w śpiączkę. Diagnoza lekarzy jest nieubłagana: stan wegetatywny. W jednym momencie życie pełnego radości i planów na przyszłość młodzieńca wali się w gruzy. Ale rodzina i przyjaciele nie zamierzają tego tak zostawić. Zaczyna się ich wielka batalia o wybudzenie Maksa. Są przy nim obecni 24 godziny na dobę przez 365 dni w roku, zapewniając możliwie najlepszą opiekę, pokonując rozliczne bariery, także te zakorzenione w mentalności społecznej, i nigdy nie tracąc nadziei.
 
„Nigdy nie myślałem o śmierci, nawet kiedy byłem w szpitalu. Bo życie jest wspaniałe. Mam nadzieję, że również ci, którzy nie doświadczyli stanu śpiączki, mogą być tak radośni, jak ja teraz”. (Massimiliano Tresoldi)

„Choroba nie odbiera emocji, uczuć, możliwości rozumienia tego, że «być» liczy się bardziej niż «czynić». Ciało odarte z nadmiaru, upokorzone w swym zewnętrznym wyglądzie pozwala bardziej zajaśnieć duszy. Te słowa szokują, nas zamkniętych w utylitarnym paradygmacie myślenia, ale tylko one mają moc uczynienia naszego życia bardziej ludzkim. Massimiliano Tresoldi, jego matka i ojciec, a także setki innych osób, które im pomagają, są tego najlepszym dowodem. (Tomasz P. Terlikowski, Fronda.pl)

O autorach:
Lucrezia Tresoldi, ur. 1948 r. w Bisceglie (Bari), matka trójki dzieci, najbardziej zaangażowana w wybudzenie Maksa, nazwana przez syna „łamaczem” – wzór konsekwencji, nieustępliwości oraz macierzyńskiego oddania; Lucia Bellaspiga, dziennikarka „Avvenire” i autorka książek; Pino Ciociola, dziennikarz „Avvenire”, podejmujący problematykę osób niepełnosprawnych.