"Wojna na morzu 1914–1918" już w księgarniach

 

Książka zawiera:

● ponad 200 zdjęć ukazujących walczące okręty i okręty podwodne, ich załogi, najważniejsze bitwy i wybitnych ludzi morza obu stron.
● ponad 20 kolorowych map głównych teatrów działań i bitew morskich, w tym bitwy o Falklandy, bitwy pod Helgolandem i bitwy jutlandzkiej.
● opisuje kampanię U-Bootów, która zmierzała do odcięcia Wysp Brytyjskich i doprowadziła do śmierci wielu cywilów, a na koniec wciągnęła Stany Zjednoczone do wojny z Niemcami.

Walka o panowanie na morzu stanowiła jeden z czynników, które doprowadziły do wybuchu I wojny światowej. Po koronacji cesarza Wilhelma II niemieckie dążenie do zdobycia własnego „miejsca pod słońcem” zmarginalizowało tradycyjną odwieczną rywalizację między Francją i imperium brytyjskim. Morski wyścig zbrojeń, zainspirowany przez HMS Dreadnought, mógł trafić na pierwsze strony gazet, ale początkowy etap wojny w morzu został zdominowany przez zagrożenie ze strony niemieckich krążowników stacjonujących poza europejskimi wodami, dopóki Royal Navy nie wytropiła ich i nie zatopiła, przede wszystkim w bitwie o Falklandy w 1914 roku.

Niemcy skupili więc uwagę na U-Bootach. Uznali, że dzięki tej broni mogą zmusić głodującą Wielką Brytanię do kapitulacji i wygrać wojnę. Nieograniczona wojna podwodna doprowadziła do zatopienia jednostek o wyporności wielu milionów ton, ale sprawiła również, że w 1917 roku do wojny po stronie aliantów włączyły się Stany Zjednoczone.

Na Morzu Śródziemnym przodowała flota francuska, a operacje niemieckie wspierały Austro-Węgry. Próba przełamania impasu operacją wodno-lądową w Dardanelach w 1915 roku zakończyła się klęską aliantów, ale ich potęga morska wspomogła zwycięskie kampanie przeciwko imperium osmańskiemu na Bliskim Wschodzie.
Decydującym starciem wojny okazała się bitwa jutlandzka stoczona w 1916 roku. Chociaż nie została rozstrzygnięta, Hochseeflotte utknęła w portach do końca konfliktu, oddając inicjatywę Royal Navy. Osiągnięta w ten sposób przewaga na morzu pozwoliła w 1917 roku aliantom przewieźć do Europy amerykańskie oddziały oraz tak bardzo potrzebne zaopatrzenie.
Jednak ostateczne zwycięstwo przyniosła aliantom blokada ekonomiczna. Zatrzymanie importu materiałów wojennych, a nawet żywności, osłabiło siłę bojową i morale niemieckiej armii i marynarki. Bunt na okrętach Hochseeflotte w październiku 1918 roku doprowadził do rewolucji w Niemczech, a potem do abdykacji cesarza.

Tim Benbow uzyskał licencjat na Wydziale Filozofii, Polityki i Ekonomii Brasenose College w Oksfordzie. Następnie przeniósł się do St. Antony’s College, gdzie zdobył tytuł magistra filozofii i doktora filozofii stosunków międzynarodowych ze specjalizacją ze studiów strategicznych. Spędził również rok w Harvardzie jako stypendysta Kennedy Scholarship i rok w King’s College w Londynie. Po obronie pracy doktorskiej został na Oksfordzie, prowadził projekt badawczy i wykładał stosunki międzynarodowe oraz studia strategiczne, a ponadto przez rok był opiekunem naukowym na Wydziale Politologii University College. Dwa lata wykładał w Britannia Royal Naval College w Dartmouth (uczył również na University of Exeter, którego był członkiem honorowym), po czym w 2004 roku przystąpił do Defence Studies Department w Joint Services Command and Staff College.
Dennis Showalter jest profesorem historii w Colorado College i byłym przewodniczącym Towarzystwa Historii Militarnej. Specjalizuje się w porównawczej historii wojskowości. Jego ostatnie monografie to The Wars of Frederick the Great, The Wars of German Unification i Patton i Rommel. Dowódcy XX wieku.

Do tej pory w serii „Historia I wojny światowej” ukazały się: Front wschodni 1914–1920, Front zachodni 1914–1916 i Front zachodni 1917–1918. Wkrótce ukaże się kolejny tom:
Gallipoli i Bliski Wschód 1914–1918.