“Psy i rycerze” – pod tym tytułem kryje się znakomita powieść przygodowo-wojenna Tomasza Kopeckiego, czerpiąca z najlepszych tradycji Fiedlera i Meissnera. Barwne opisy walk powietrznych, romantyczna miłość i wprowadzenie do historii polskiego lotnictwa to niewątpliwe atuty książki, która ukazała się właśnie nakładem Zysk i S-ka Wydawnictwo.
Książka zawiera wkładkę “Samoloty myśliwskie na froncie zachodnim w latach 1916-17” z opisami i zdjęciami maszyn obecnych na kartach powieści. Konsultacji historyczno-wojskowej udzielił płk rez. mgr Apoloniusz Siekański.

Początek dwudziestego wieku pogrążył Europę w najkrwawszym z dotychczasowych konfliktów. Na wojennej arenie starły się ze sobą największe militarne potęgi. Wkrótce armie ugrzęzły w okopach, a na niebie pojawiły się skrzydlate maszyny, toczące między sobą zaciekłe boje. Ich kadłuby, niczym tarcze średniowiecznych rycerzy, przyozdobiono godłami afirmującymi honor i męstwo. Za sterami jednej z nich zasiada młody niemiecki pilot, kapitan Norbert Grauff. W wyniku jednej z licznych potyczek udaje mu się pokonać brytyjskiego asa Williama Bercleya. Kolejne miesiące przynoszą mu dalsze zwycięstwa i sławę. Po pewnym czasie po frontowych jednostkach rozchodzą się pogłoski o tajemniczym myśliwcu, bezlitośnie dziesiątkującym szeregi niemieckich lotników. Nikt nie wie kto jest jego pilotem. Przez swoich przeciwników nazywany jest Szarym Upiorem. Pełen absolutnej wiary w swoje umiejętności Norbert Grauff, stopniowo zaczyna odczuwać lęk przed tajemniczym mścicielem. Wkrótce zdaje sobie sprawę, iż niebo nad zachodnim frontem jest zbyt małe dla nich obu. Rozpoczyna się śmiertelny, podniebny taniec, podczas którego nie obowiązują żadne rycerskie reguły.

”Duch znowu atakuje” – głosił jeden z tytułów. “Powietrzny upiór postrachem niemieckich lotników” – brzmiał inny. Kuntz zawsze śmiał się z wszelkiego rodzaju zabobonów i nigdy nie dawał wiary obiegowym mitom. Nie wierzył w tajemniczego powietrznego upiora, bezlitośnie eliminującego niemieckich pilotów. Nie wierzył… aż do obecnej chwili. – Pokaż się duchu – wydusił ze ściśniętego przerażeniem gardła. – Pokaż się, świnio! Walcz! W tej samej chwili ujrzał swojego przeciwnika. Szary trójpłatowiec zmaterializował się w ułamku sekundy. Po prostu, pojawił się… Kuntz widział wyraźnie srebrzystą tarczę śmigła i czarne lufy dwóch Vickersów. Napastnik leciał spokojnie, kilkadziesiąt metrów za nim, jak gdyby obydwaj brali właśnie udział w powietrznym pikniku. Kuntz pośpiesznie oszacował dzielącą ich odległość. Myśliwiec był w zasięgu jego strzału. Gdyby tak szybko wycelować i posłać mu serię, zanim zdecyduje się zakończyć nierówną walkę…