Po stworzeniu świata, Bóg z nudów postanawia bawić się z co ciekawszymi, wedle swego mniemania, przedstawicielami gatunku ludzkiego. Objawia się im wyjawiając tajniki gry i swoją tożsamość. To pretekst do wyłożenia teologicznej koncepcji opierającej się na istnieniu Boga – stwórcy nie interweniującego w stworzony przez siebie świat, obserwatora ludzi, którzy nie chcą uwierzyć w swoją wolność, a przez to z góry rezygnują z prób budowania lepszego, sprawiedliwszego świata. Jak się okazuje, wybrańcy nie
mogą uwierzyć w tak przyziemną inkarnację bóstwa niechętnie udowadniającego swą wszechmoc. Główny bohater może mówić o szczęściu, ponieważ prowadząc z nim grę Bóg pragnie go jedynie zaszokować prawdą (czy – jak się później okazuje – jedynie jej częścią) nie usiłując zbadać granic jego wytrzymałości na tortury psychiczne i wytyczyć momentu, od którego następuje nieodwracalny rozkład osobowości. Staje więc w obronie swej ludzkiej autonomii i godności nie wygrywając może gry z Bogiem, ale przynajmniej nie przegrywając jej w sposób przewidziany przez Boga.

Sergio Kokis – laureat kilkunastu nagród literackich, uznawany za najlepszego z francuskojęzycznych pisarzy kanadyjskich. Wydał do tej pory kilka powieści, które spotkały się z uznaniem krytyki i czytelników i były tłumaczone na angielski, hiszpański, portugalski i rumuński. Wychowany w niezbyt zamożnym środowisku w Rio de Janeiro, wykształcenie zawdzięcza ojcu, który podobno postanowił przekształcić dom w miejsce płatnych schadzek, aby zdobyć środki na wykształcenie synów. Kokis studiował malarstwo we Francji, po czym postanowił osiąść w Kanadzie. Jego twórczość charakteryzuje synteza “strawnie” przekazanej wiedzy z danej dziedziny sztuki, literatury czy myśli społecznej (malarstwo, odwołania do twórczości pisarzy i filozofów) z umiejętnie prowadzoną sensacyjną fabułą o na ogół niedającym się przewidzieć rozwiązaniu. Pomimo, iż Kokis prawie co rok wydaje jedną średniej długości powieść, większość jego utworów oceniana jest bardzo wysoko. Jego styl skrzy się humorem, a wywody zawierają sporą dawkę zdrowego rozsądku. W każdej właściwie jego powieści występuje nutka zmysłowości; ma też Kokis cenną umiejętność żonglowania punktami widzenia i prezentowania zaprzeczających sobie nawzajem interpretacji sytuacji powieściowych, co sprzyja budowaniu napięcia i nieprzewidywalnego zakończenia.

 

Aby uzyskać więcej informacji kliknij na okładkę.