Oficyna Wydawnicza „Impuls” w swej znakomitej serii „Przywrócić Pamięć” wznowiła książkę autorstwa Tadeusza Chełmeckiego pod tytułem „Wspomnienie Rarańczy”. Rarańcza w historii polskiej wojskowości kojarzy się z bohaterską postawą żołnierzy Polskiego Korpusu Posiłkowego, którzy w niezgodzie na postanowienia traktatu brzeskiego, oddającego polskie ziemie (m.in. Chełmszczyznę) tworzącej się Ukrainie, przekroczyli linię frontu próbując połączyć się z Korpusami Polskimi formowanymi w Rosji.

Wydarzenia pod Rarańczą były dla autora pretekstem do napisania liczącego kilka opowiadań zbioru, z wyd ania którego dochód przeznaczono na zakup sprzętu dla drużyny harcerskiej w Gniewie. Tadeusz Chełmecki służył w Straży Granicznej w tym mieście i tam wspierał działalność Koła Przyjaciół Harcerzy. Bohaterami swych opowiadań uczynił T. Chełmecki legionistów i harcerzy. To właśnie te dwa środowiska jawią się w świetle tekstów jako bastion odpowiedzialności, poświęcenia i służby Ojczyźnie.

Zróżnicowane okoliczności w jakich przychodzi działać bohaterom daje pretekst do pokazania rozmaitych sposobów służby Polsce. Raz będzie to działalność wywiadowcza prowadzona przez młoda harcerkę, a kiedy indziej ozdrowieńczy wpływ na większe środowisko o zróżnicowanym narodowo charakterze. To właśnie opowiadanie „W szpitalu” najbliższe jest atmosferą przygodom legionowego kaprala Szczapy, stworzonego przez Karola Lilienfeld-Krzewskiego. Niewzruszone poczucie wyższości leguna nad wszelkiej maści żołnierzami armii austro-węgierskiej jest charakterystyczne dla większości tych, którzy stanęli w 1914 r. do walki o wolną Polskę.

Teksty Tadeusza Chełmeckiego stanowią znakomity materiał do przygotowania gawęd harcerskich związanych z realizacją pierwszego punktu prawa harcerskiego mówiącego m.in. o służbie Polsce. Jednak każdy z instruktorów odnaleźć w nich może podstawy do wygłoszenia krótkiej pogawędki w kontekście także innych punktów dekalogu harcerskiego. Także młodsi z harcerzy i harcerek mogą czerpać z książki wiedzę zarówno na temat wydarzeń sprzed stu lat jak i postaw wynikających z zasad służby harcerskiej. Książka powinna zasilić biblioteki harcerskie niezależnie od tego w jakim środowisku one funkcjonują.

Dobrym zwyczajem serii jest umieszczenie po zasadniczym tekście biogramu autora. Postać ta zasługuje na upamiętnienie zarówno ze względu na czynny udział w walkach o odzyskanie Niepodległości, jak i rolę jaką spełniał w środowisku lokalnym, a także na męczeńską śmierć z rąk NKWD w Twerze.

żródło:

Dariusz Nowiński
http://impulsoficyna.com.pl/recenzje/wspomnienie-raranczy,1749.html