Terapia przez sztukę – okiem i piórem prof. Tomasza Rudowskiego

Celem arteterapii nie jest tworzenie dzieł sztuki, utworów odpowiadających określonym kanonom artystyczno estetycznym, lecz przede wszystkim sam proces tworzenia, nastawiony na trwałe przywracanie pacjentowi (podopiecznemu) wiary w życie, w jego sens. Wyrażenie stanów i sytuacji środkami artystycznymi (plastycznymi i werbalnymi) pozwala oswajać się pacjentowi (podopiecznemu) z jego „ja”, z sytuacją graniczną, przeżyciem wewnętrznego napięcia, a w konsekwencji stwarza podstawy do odbudowy poczucia tożsamości ego oraz wzmocnienia dystansu do kompleksów, które nagromadziły się na drodze dotychczasowego rozwoju psychicznego danej osoby. Arteterapia to nie tylko uczenie się dawania sobie rady z samym sobą, poszukiwanie w sobie mocnych stron, lecz także uczenie się przystosowania, adaptacji do życia przez dawanie siebie innym. Sztuka sprzyja takim właśnie działaniom.

Spis treści

Wstęp

Część pierwsza: Percepcja dzieł plastycznych – rozważania teoretyczne

Rozdział 1: Zachowania twórcze jako wynik procesów poznawczych, emocjonalnych, motywacyjnych i środowiskowych
Rozdział 2: Motywy działań autoterapeutycznych artystów z obniżoną sprawnością fizyczną i intelektualną
Rozdział 3: Jungowska koncepcja typów psychologicznych w kontekście arteterapii
Rozdział 4: Związki treści i formy w percepcji dzieł plastycznych w edukacji i arteterapii

Część druga: Percepcja dzieł sztuki w świetle ich analiz

Rozdział 5: Analiza formalna i semantyczno semiotyczna utworu plastycznego Autoportret
Rozdział 6: Arteterapia jako gestaltowski warsztat sztuki
Rozdział 7: Metaperspektywa logiki terapii alternatywnej
Rozdział 8: Świat antynomii w retroprospekcji werbalno plastycznej
Rozdział 9: Metafora w synektyce i arteterapii
Rozdział 10: Techniki plastyczne i afirmacje w arteterapii osób nieprzystosowanych społecznie

Zakończenie
Bibliografia
Aneks: Program działań plastycznych o walorach edukacyjno terapeutycznych

O Autorze
Tomasz Rudowski – prof. Uniwersytetu Warszawskiego oraz Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie, pedagog specjalny, zajmuje się twórczą resocjalizacją oraz arteterapią. Kierownik Zakładu Pedagogiki Resocjalizacyjnej IPSiR UW. Pracownik naukowy w Instytucie Edukacji Artystycznej APS w Warszawie, pełni funkcję kierownika Podyplomowego Studium Arteterapii.

Bada związki uzdolnień specjalnych z ekspresją artystyczną w procesach socjalizacji, edukacji i arteterapii, w szczególności u osób niedostosowanych społecznie. Opracował teorię afirmacji sensu życia przez sztukę i teorię doznań transakcyjnych w arteterapii i edukacji. Odbył staż zawodowy w Akademii Sztuk Pięknych. Uprawia malarstwo, rzeźbę, grafikę.

Autor książek poświęconych edukacji plastycznej, teorii sztuki, teorii arteterapii, w tym: Studia nad arteterapią w ujęciu aksjologiczno psychologicznym (2009), Scientific Bases of Artistic Education with Art Therapy (2011), Edukacja i terapia przez sztukę (2013).