David Anthony Durham – laureat  John W. Campbell Award 2009

 

Akacja to porywające dzieło literackiej wyobraźni Durhama, która tworzy mityczny świat. To ponadczasowa saga heroizmu i tchórzostwa, zdrady i zemsty, złych czynów i ostatecznego odkupienia. David Durham na nowo wymyślił epicką sagę na miarę naszych czasów w książce, która zawładnęła sercami czytelników.

Królewskie dzieci rodziny Akaran w przyprawiającej o dreszcz emocji Akacji przypominają rodzeństwo z książki C.S.Lewisa : Lew, Czarownica i Stara Szafa. Aliver, następca tronu Znanego Świata, obawia się, że brak mu zadatków na króla. Corrin, jego siostra, jest piękną pozornie płytką lecz mistrzowsko władającą łukiem dziewczyną, Mena, młodsza siostra jest odważna i przebiegła; a Dariel, najmłodszy, ma skłonności do oddalania się tam gdzie nie trzeba. Ale świat, który dla nich stworzył Durham jest daleko bardziej ponury, i o wiele bardziej wyrafinowany, niż czarująca Narnia Lewisa.

Od początku Akacji, Durham, szanowany historyczny powieściopisarz, udowadnia, że jest mistrzem epopei fantastycznej. W szybkich obrazach przedstawił skorumpowany świat, w którym królewskie dzieci muszą podjąć władzę.  Od 22 pokoleń rodzina Akaran przewodniczyła cesarstwu Akacji. I od 22 pokoleń co roku wysyłała transport dzieci niewolników do tajemniczych handlarzy poza granicami „ z zapewnioną dyskrecją, swobodnym dysponowaniem dziećmi i gwarancją, że żadne z nich nie wróci nigdy do Akacji.” 

Durham nie poświęca niczego — ani psychologicznej ostrości, ani politycznej zawiłości, ani lirycznych zwrotów — ponieważ to one posuwają fabułę tej porywającej książki do przodu. Nazwy ludzi i miejsc brzmią jakby zostały przypomniane z zakurzonej przeszłości, a nie żywcem zaczerpnięte  ze Śródziemia Tolkiena, jak to  powszechnie  robią  pisarze fantasy. I jego historia zawsze zaskakuje. Postacie, które wydają się być pierwszoplanowe, nagle giną. Zło często  tryumfuje.

Durhama fascynują zmieniające się układy sił i alianse, na których opierają się potężne imperia.  Starzy doradcy, którzy nabrali urazy, państwa satelickie, które udają swoją chętną uległość, handlowy monopol, który widzi zysk w reżimie, zmieniają się. Ale arystokracja Akaran jest głucha na oznaki buntu. Hanish, przywódca z Meins i sprawca nadciągającej katastrofy, cieszy się z ich samozadowolenia.

Kiedy imperium upada, dzieje się to gwałtownie i okrutnie.

Ale upadek imperium Akaran jest tylko początkiem tej sagi. Królewskie dzieci dążą do pomszczenia śmierci swego ojca i przywrócenia imperium — tym razem przestrzegającego zasady wolności.