"Kolędowanie z księdzem Groserem" w Gorzowie Wielkopolskim

 

Jan Grzegorczyk (ur. 1959 r.) – pisarz, publicysta, autor scenariuszy filmowych i słuchowisk radiowych. Wydał m.in. takie książki jak Każda dusza to inny świat, Góra albo jak wyżebrać niebo i człowieka, Skrawek nieba (wraz z ojcem Janem Górą), Ryba to znaczy Chrystus, Dziurawy kajak i Boże Miłosierdzie, Adieu oraz Trufle – dwa pierwsze tomy “Przypadków księdza Grosera” – książki ukazujące życie kleru i społeczeństwa katolickiego przełamały tabu i stały się bestsellerami wydawniczymi. W 2006 roku ukazało się jego Niebo dla akrobaty – opowiadania umiejscowione w rzeczywistości hospicyjnej nazwane przez jednego z krytyków dekalogiem nadziei. Jan Grzegorczyk sięga często po tematy trudne i tworzy z nich książki popularne. Bliska jest mu myśl Rene Chateaubrianda wyrażona w Geniuszu chrześcijaństwa – “Pisz tekst religijny tak, aby młodzieniec niedowiarek, chłonął go jak gorszącą powieść”.

Przepis na „Grzegorczyka” – zaufaj powieści w jej kształcie tradycyjnym; powiedz głośno, o czym się głośno nie mówi; pokaż Kościół od strony ludzkiej, nie szczędząc krytyki temu, co w nim próżne, zawistne, chciwe, podłe; nie zapominaj o tym, co w człowieku bohaterskie; przypomnij, że „katolicki” znaczy „powszechny”, wspólny, codzienny, bliski, a nie hierarchiczny, ceremonialny, obcy… Takie proste? Więc dlaczego Grzegorczyk w parę lat po sukcesie „Adieu”, ciągle pozostaje jedynym bodaj popularnym pisarzem katolickim w Polsce?

Piotr Śliwiński, krytyk literack