Nike dla Jerzego Pilcha.

Nike dla Jerzego Pilcha.

Laureatem tegorocznej edycji Nagrody Literackiej NIKE został Jerzy Pilch za książkę "Pod Mocnym Aniołem" opublikowaną przez Wydawnictwo Literackie. 

Była to już czwarta książka Pilcha nominowana do nagrody NIKE, ostatnią z nich była 1988  roku "Bezpowrotnie utracona leworęczność" (1998).

Jerzy Pilch po otrzymaniu statuetki poprosił słuchaczy o chwilę cierpliwości "w celu uporządkowania doznań". "W takiej chwili należy sobie przypomnieć o wszystkich tych literatach, którym nagrody ewidentnie należały się, ale nigdy ich nie otrzymali. Na przykład moi mistrzowie – Bruno Schulz i Andriej Płatonow. W latach 20. Bruno Schulz nominowany był do nagrody Wiadomości Literackich. Przegrał wtedy z poetą Wojciechem Bąkiem. "Jestem tak zaskoczony, że prawie nie jestem zaskoczony" – mówił Jerzy Pilch.

"Przychodzi mi też na myśl następujące zdarzenie. Gdy Czesław Miłosz odbierał swoją nagrodę Nike traf sprawił, że zajmowałem miejsce akurat obok niego. Po odczytaniu werdyktu jury, jako pierwszy mogłem się więc zwrócić do Miłosza z gratulacjami. Wygłosiłem naprawdę piękną mowę, o tym, jaki ten ‚Piesek przydrożny’ jest ważną książką dla mnie i w ogóle. Przemawiałem w tym duchu dość długo. Nagle Czesław Miłosz przerwał mi mówiąc: ‚Niech się pan tak nie denerwuje, dostanie pan w przyszłym roku’" – opowiadał Jerzy Pilch. "Skończyłem pisać traktat o nałogu, czy raczej straciłem zapał do pisania o nałogu, mogłem myśleć tylko o tobie" – deklaruje na zakończenie po raz pierwszy od początku powieści trzeźwy Juruś.

Decyzja jurorów była w tym roku zgodna ze zdaniem czytelników, którzy w plebiscycie "Gazety Wyborczej" wybrali ex aequo: "Pod Mocnym Aniołem" i "Sąsiadów" Jana Tomasza Grossa. Maria Janion, przewodnicząca jury nagrody podkreśliła zalety "barokowego stylu prozy Jerzego Pilcha", a także przesłanie książki, która ukazuje przełamywanie doświadczenia nałogu i samotności przez miłość. "Pisarstwo Jerzego Pilcha daje czytelnikom radość czytania" – dodała prof. Janion.

Po dwóch edycjach nagrody, w których laureatami zostały tomy poezji ("Chirurgiczna precyzja" Stanisława Barańczaka w 1999 roku i "Matka odchodzi" Tadeusza Różewicza w roku 2000) w tegorocznym finale nagrody nie ma ani jednego tomiku poezji. "To" Czesława Miłosza, które znalazło się wśród 20 nominowanych do nagrody książek, zostało przez autora wycofane z konkursu. Do nagrody kandydowały w tym roku powieści, eseje, felietony i reportaże: "Karoca z dyni" (Sic!) Kingi Dunin, "Sąsiedzi" (Pogranicze) Jana Tomasza Grossa, "Memorbuch" (W.A.B.) Henryka Grynberga, "Eine kleine" (XIII Muz) Artura Daniela Liskowackiego, "Pod Mocnym Aniołem" (Wyd. Literackie) Jerzego Pilcha, "Zmierzchy i poranki" (Wyd. Literackie) Piotra Szewca oraz "Schodów się nie pali" (Znak) Wojciecha Tochmana.

Tegoroczna edycja nagrody była, zdaniem krytyków, szczególnie emocjonująca – wśród finalistów nie było czołowych nazwisk polskiej literatury i trudno było przewidzieć werdykt. Poza tym jury nagrody po raz pierwszy stanęło przed niewykonalnym w zasadzie zadaniem porównania książek o tak różnym charakterze jak powieść, tom reportaży czy esej historyczny.

Laureat nagrody przyznawanej za "najlepszą książkę roku" otrzymuje statuetkę Nike dłuta prof. Gustawa Zemły oraz czek, którego wartość w każdej kolejnej edycji wzrasta o 10 tys. zł. W tym roku jego wartość wynosi 90 tys. zł.

Dotychczasowymi laureatami Nike byli: Wiesław Myśliwski za "Widnokrąg" (1997), Czesław Miłosz za "Pieska przydrożnego" (1998), Stanisław Barańczak za "Chirurgiczną precyzję" (1999) oraz Tadeusz Różewicz za tom "Matka odchodzi"(2000).

(KG na podst. pap)

01.10 Nike dla Tadeusza Różewicza
19.09.00 Ikar obok Nike – czy to możliwe (konieczne)? – komentarz Jacka Włodarczyka
06.09 Finaliści Nagrody Literackiej NIKE 2000

Czytaj pełne Listy bestsellerów  

Kategorie: Inne

Skomentuj

Tylko zalogowani użytkownicy mogą komentować.