„Co czujesz, tato?” – książka, która przypomina, że bliskość zaczyna się od rozmowy.

Przez lata przyzwyczailiśmy się do obrazu ojca, który zawsze wie, co zrobić. Jest silny, zaradny, opanowany. Naprawia, tłumaczy, wspiera. Rzadziej mówi się jednak o tym, że tata również przeżywa emocje – czasem radość i dumę, a czasem zmęczenie, niepokój czy smutek.

A przecież to właśnie sposób, w jaki dorośli przeżywają i pokazują uczucia, staje się dla dzieci pierwszą lekcją emocji.

Dziecko nie uczy się rozumienia emocji z podręczników. Uczy się ich, obserwując najbliższych. Widzi, jak rodzice reagują na trudne sytuacje, jak radzą sobie z frustracją, jak okazują czułość i jak mówią o tym, co dzieje się w ich wnętrzu. To codzienne doświadczenia budują emocjonalny słownik, z którego będzie korzystać przez całe życie.

Właśnie o tym przypomina książka Co czujesz, tato? Katarzyny Biegańskiej. To ciepły picturebook dla dzieci od 3. roku życia, który zachęca do zatrzymania się przy prostym, ale niezwykle ważnym pytaniu: co właściwie czujemy? Książka pokazuje ojca nie jako bohatera bez skazy, lecz jako człowieka, który – podobnie jak każdy z nas – doświadcza różnych emocji.

To ważny przekaz, szczególnie dziś, gdy coraz więcej mówi się o świadomym rodzicielstwie i budowaniu relacji opartych na zaufaniu. Dziecko nie potrzebuje idealnego rodzica. Potrzebuje rodzica autentycznego. Takiego, który potrafi powiedzieć: „Jestem zdenerwowany”, „Jest mi przykro” albo „Bardzo się cieszę”.

Takie rozmowy nie osłabiają autorytetu ojca. Wręcz przeciwnie – pokazują dziecku, że emocje są naturalną częścią życia i że można o nich mówić bez wstydu.

Nieprzypadkowo książka wspiera tegoroczną edycję kampanii #TataTeżCzyta. Inicjatywa od lat zachęca ojców do wspólnego czytania z dziećmi, podkreślając, że książka może być czymś więcej niż tylko sposobem na rozwijanie języka czy wyobraźni. Może stać się początkiem ważnej rozmowy.

A niewiele tematów jest ważniejszych niż emocje.

Bo kiedy tata czyta dziecku historię o uczuciach, daje mu coś znacznie cenniejszego niż kolejną opowieść. Daje mu uwagę, obecność i poczucie bezpieczeństwa. Pokazuje, że o emocjach można rozmawiać otwarcie. Że smutek nie jest słabością, złość nie czyni nikogo złym człowiekiem, a radość warto celebrować wspólnie.

W Dniu Ojca warto więc przypomnieć sobie, że bycie tatą nie oznacza ukrywania emocji. Przeciwnie – czasem największą siłą jest umiejętność nazwania tego, co czujemy.

W tej serii ukazały się też dwa inne tytuły:

🟠 Kocham cię, tato

🟠 Mój tata mistrz świata