“Bo trzeba żyć”. Trzytomowa saga pióra Ewy Szymańskiej

Przegląd

Trzytomowa saga pióra Ewy Szymańskiej rozgrywająca się na Podlasiu w okresie od pierwszej wojny światowej, po śmierć Stalina.

Autorka kreśli życie na Podlasiu z troską o szczegóły. Niejeden mieszkaniec tego regionu odnajdzie w książce cień swojej rodzinnej historii. Traktuje swoich, niedoskonałych przecież, bohaterów ze zrozumieniem i sympatią. Snuje opowieść, jakby powiedziała Olga Tokarczuk, z czułością. Bo trzeba żyć to idealna lektura na spokojne popołudnie i wieczór, a także pomysł na prezent nie tylko dla kobiet.

Apolonia

W przededniu pierwszej wojny światowej szlachcianka Apolonia popełnia mezalians, poślubiając bogatego chłopa, Franciszka Bąka. Rodzą się im dzieci, z których najstarsza Gabrynia jest ich oczkiem w głowie. Tymczasem w tle codziennych domowych i gospodarskich zajęć w podlaskich Olendach rozgrywa się wielka historia: epidemia ,,hiszpanki dziesiątkuje mieszkańcó w Podlasia, Polska odzyskuje niepodległość, trwa wojna z bolszewikami, odbywa się pogrom Żydów. Rodzinę Bąków spotyka tragedia.

Gabrynia

Apolonia, po śmierci ukochanego Franciszka, układa swoje życie u boku nowego mężczyzny. Dni, wypełnione pracą i opieką nad dziećmi, biegną w swoim stałym rytmie, wyznaczanym przez pory roku. A jednak nie opuszcza jej poczucie niespełnienia i niepokój. Czy to dlatego, że każdy zakątek domu przypomina jej pierwszego męża? A może martwi się o dzieci, które dorastają i dokonują własnych wyborów? Gabrysia, najstarsza z rodzeństwa, przeżywa młodzieńczą miłość i erotyczną fascynację. Mimo miłosnego zawodu nie porzuca swoich marzeń i kontynuuje naukę w łukowskim gimnazjum.
Łuków staje się jej domem. Tutaj odnosi zawodowe sukcesy, tutaj też poznaje Tomasza, tutaj…
Wszystkie plany i marzenia burzy wojna. Tłumy uciekinierów, bombardowania, przemarsze wojsk, okupacyjny terror, wszechobecna śmierć stawiają Gabrysię i jej bliskich wobec trudnych wyborów.

Rodzina

II wojny światowej pozostawiła po sobie ruiny domów, tęsknotę i ból po stracie najbliższych, a także gehennę codziennego życia pod rządami rosyjskich wyzwolicieli. Rodzina Apolonii próbuje przetrwać powojenny chaos i terror nowej władzy. Gabrynia nie potrafi się odnaleźć w rodzinnym domu w Olendach. Wraca więc do Łukowa. Mija
dzień za dniem i powoli przyzwyczaja się do nowej rzeczywistości. Współtworzy bibliotekę z ocalałych z wojennej pożogi książek. Marzy o miłości, rodzinie, dzieciach

Ewa Szymańska urodziła się i wychowała na Podlasiu. Jest nauczycielem. Pasjonuje się historią, zwłaszcza tą , ,,małą ””, lokalną, i jej wpływem na losy zwyczajnych ludzi. W 2021 r. ukazała się jej książka W ślepym zaułku ””, traktująca o przemocy domowej

 

 

Kategorie: Literatura