Monumentalne dzieło „Kaplica Sykstyńska na nowo odkryta” zaprezentowano podczas konferencji prasowej w siedzibie wydawnictwa Biały Kruk 25 września 2008 r. Uroczystość uświetnili swą obecnością bp pomocniczy diecezji krakowskiej Józef Guzdek, ks. dr Robert Nęcek, rzecznik prasowy Archidiecezji Krakowskiej, były sekretarz stanu Kazimierz Barczyk, ks. Jan Dubas, proboszcz parafii św. Stanisława Kostki, Krzysztof Czyżewski, historyk sztuki i pracownik Zamku Królewskiego na Wawelu. Wśród gości znaleźli się również Adam Bujak z żoną oraz Marek Skwarnicki.

Biskup Józef Guzdek stwierdził, że „wiara jest również z tego, na co się patrzy, wiara jest z widzenia. I wielokrotnie, kiedy ludzie wchodzą do świątyń, a szczególnie do takiego miejsca, jakim jest Kaplica Sykstyńska, mogą poznać historię zbawienia, kontemplując te przepiękne sceny ze Starego i Nowego Testamentu, z życia Jezusa.”

Na zdjęciu: Biskup Józef Guzdek, Kazimierz Barczyk, Przewodniczący
Stowarzyszenia Gmin i Powiatów Małopolski oraz rzecznik prasowy Archidiecezji Krakowskiej ks. dr Robert Nęcek podczas prezentacji książki

 

Uznał też, że album jest swego rodzaju przewodnikiem: „Po przeglądnięciu tego albumu, gdybym teraz poszedł do Kaplicy Sykstyńskiej, odkryłbym ją na nowo, zobaczyłbym wiele szczegółów. (…) Głębsze byłoby przeżycie, a doświadczenie, nawet i religijne, nie mówiąc już o estetycznym, byłoby większe.”

Kazimierz Barczyk podkreślił rolę papieża Jana Pawła II w procesie renowacji kaplicy, którego większość dokonała się właśnie za jego pontyfikatu. „Renesans pokazał na przełomie drugiego i trzeciego tysiąclecia swoją siłę, swoje piękno, które właściwie nas przytłacza.”

Ks. dr Robert Nęcek, który podczas swych studiów w Rzymie wielokrotnie oglądał kaplicę, powiedział: „Wchodząc do Kaplicy Sykstyńskiej, wchodzimy tak jakby w całą historię zbawienia ludzkości. To tak jak papież pisał w Tryptyku Rzymskim: wchodzimy w Księgę Rodzaju, z jednej strony słowem pisaną, a z drugiej strony pisaną przez Michała Anioła obrazem. To niesamowicie przemawia do wyobraźni. (…) Jestem bardzo zachwycony tym wydaniem albumowym.”

Rzecznik prasowy Archidiecezji Krakowskiej stwierdził również, że nie znalazł nigdzie tak obszernego i dokładnego opracowania, które stanowi świetne wprowadzenie przed wizytą w kaplicy.

Jolanta Sosnowska, tłumaczka z języka niemieckiego i redaktorka książki przybliżyła sylwetkę autora, o. Heinricha Pfeiffera, jezuity, profesora Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego, wszechstronnego naukowca. Szczególne pole zainteresowań autora dzieła stanowią chrześcijańska ikonografia oraz dzieła mistrzów działających na dworze papieży doby renesansu.

Krzysztof Czyżewski, konsultant książki w zakresie historii sztuki, zwrócił uwagę na złożoność zarówno malowideł, jak i dzieła o. Pfeiffera i przedstawił trudności w recepcji fresków kaplicy, które czekają nieprzygotowanego widza:

„Sama Kaplica Sykstyńska jest dziełem dla współczesnego widza właściwie hermetycznym. (…) Najczęściej nie pamiętamy dzisiaj, czym jest w istocie to miejsce. Wszyscy znają Kaplicę Sykstyńską jako dzieło sztuki. (…) Tymczasem trzeba sięgnąć do początków, do istoty, do fundamentu – mamy do czynienia z kaplicą w pałacu papieskim, główną kaplicą pałacu apostolskiego. Jest to kaplica, w której kult Boży sprawuje sam papież. To jest punkt wyjścia, jeśli chcemy zrozumieć, dlaczego po pierwsze zostały zamówione do dekoracji tego wnętrza malowidła u najlepszych artystów, a po drugie, dlaczego akurat taki a nie inny program w tej kaplicy jest zawarty. Trzeba pamiętać, że Kaplica Sykstyńska to jest nie tylko miejsce, ale swego rodzaju instytucja. (…) Dziś wchodzimy do Kaplicy Sykstyńskiej najczęściej w godzinach zwiedzania, w potwornym tłumie, w hałasie, natomiast nie uczestniczymy w tym wnętrzu w liturgii, i to liturgii nie byle jakiej. To było wnętrze, które wypełniała muzyka najwyższej rangi. W tym wnętrzu współgrały ze sobą malowidła na ścianach i sklepieniu z muzyką i z akcją liturgiczną. Wszystkie te elementy były ze sobą ściśle powiązane. (…) Wtedy dopiero mamy do czynienia z pełnią. Dzisiejszy odbiorca jest siłą rzeczy sprowadzony do roli turysty.”

„Opracowanie o. Pfeiffera należy z całą pewnością nazwać naukowym, rzeczywiście, nie mamy do czynienia z typowym albumem z obszernym wstępem historyczno-artystycznym, tylko mamy do czynienia z bardzo poważną rozprawą z zakresu ikonografii chrześcijańskiej. (…) Bardzo wiele osób odkryje, że malowidła w Kaplicy Sykstyńskiej ukazują logiczny program, ukazują wizję fundamentalną – dzieje świata w perspektywie boskich planów, odczytywanych przez człowieka na podstawie Pisma Świętego. W Kaplicy Sykstyńskiej mamy doskonale ukazaną przez malarzy prawdę: Stary Testament zapowiada Nowy, a Nowy realizuje Stary.”