Skóra

 

 

Narratorem powieści, bardzo dobrze przyjętego przez krytyków i czytelników debiutu amerykańskiej pisarki, jest czternastoletni Donnie, dorastający wraz ze starszą siostrą w piekle nieudanego małżeństwa rodziców. Z bolesną szczerością, czasem wstrząsającą dosadnością, a chwilami z humorem ukazuje ciąg zdarzeń prowadzący do rozpadu więzi rodzinnych i więzów przyjaźni, któremu nie jest w stanie zapobiec. Wreszcie staje się jednym z przegranych w walce o życie chorej na anoreksję siostry. Autorka w nadzwyczaj sugestywny, przejmujący i zarazem subtelny sposób wprowadza czytelnika w sam środek rodzinnego dramatu…

Autorka o sobie
Zawsze uwielbiałam opowiadać historie. Zanim nauczyłam się pisać, odgrywałam je moimi lalkami. Schody zamieniały się wówczas w wodospady, a kominek otaczały wysokie kamienne klify. Uwielbiałam zatapiać się w tych opowieściach. Do rzeczywistości wracałam dopiero, gdy wołano mnie na kolację. Docierało do mnie wtedy, że tak naprawdę nie zwisam z klifu z moją lalką, ani nie penetruję podwodnych jaskiń.
Później zdałam sobie sprawę, że podobne emocje budzi we mnie spisywanie historii. Gdy dorastałam, pisanie było moim azylem. Nadal jest to jedno z moich ulubionych zajęć, dlatego jestem taka szczęśliwa, że Skóra, opowieść, która rozpoczęła się od szeptów w mojej wyobraźni, przeistoczyła się w książkę

 

Nota o książce
Każde dziecko potrzebuje babci – małe, większe i zupełnie duże. Nawet takie, które już wstydzi się do tego przyznać. Babcia to ktoś wyjątkowy i absolutnie niezbędny, nie tylko dlatego, że najsmaczniej gotuje i najlepiej opowiada bajki. Dobrze ją mieć, bo jest kochająca, cierpliwa, wyrozumiała i zawsze ma czas. Ale co wtedy, gdy ktoś nie ma babci? Czy jest skazany na długie, samotne popołudnia w oczekiwaniu na powrót rodziców z pracy? Niekoniecznie! Babcię – i to najprawdziwszą w świecie – może sobie wypożyczyć w specjalnej wypożyczalni, tak jak to zrobili trzej mali bohaterowie opowieści. To książka o ogromnej potrzebie ciepła, miłości, akceptacji i uwagi. Potrzebie, jaką ma w sobie nie tylko dziecko…

O autorce
Maria Marjańska-Czernik – publicystka, tłumaczka, autorka książek dla najmłodszych. Przez wiele lat pracowała w „Misiu”, „Płomyku” i „Płomyczku”, była też prezesem Stowarzyszenia Przyjaciół Książki dla Młodych – Polskiej Sekcji IBBY. Współpracuje z miesięcznikiem „Twoje Dziecko”, na którego łamach poleca rodzicom lektury dla maluchów.

 

Nota o książce
Szymek i jego rezolutny kot Behemot w zagadkowych okolicznościach poznają dobrego diabła Baltazara – prezesa Fundacji Pomocy i Ocalenia, która pomaga ludziom na całym świecie. Chłopiec z kotem i trójką przyjaciół przyłączają się do Baltazara. Wraz z czarownicą Antoniną, bazyliszkiem Bazylim, krukiem Mateuszem i innymi pracownikami fundacji trafiają w najróżniejsze miejsca na kuli ziemskiej. Jest jednak ktoś, kto za wszelką cenę usiłuje udaremnić im dalsze działania…
Duża dawka humoru, inteligentne dialogi, zaskakujące wydarzenia i cała galeria niezwykłych postaci – opowieść Agnieszki Wiszniewskiej-Matyszkiel to świetna okazja do przeżycia prawdziwej przygody z lekturą. Starsi czytelnicy docenią też dowcipne nawiązania do arcydzieła Bułhakowa.

O autorce
Agnieszka Wiszniewska-Matyszkiel – z zawodu matematyk, zajmuje się teorią gier. Do napisania Fundacji dobrego diabła zainspirowali ją jej dwaj synowie oraz wspomnienia zabaw z ukochanymi zwierzakami, których w dzieciństwie miała całą menażerię. Podobnie jak bohaterowie jej powieści, autorka uwielbia czekoladę na gorąco.