"(…) eksperyment przeprowadzony został przez znanego pisarza, który przepisał słowo w słowo książkę Jerzego Kosińskiego pt. Schody i wysłał maszynopis do 28 agencji literackich   i wydawnictw w 10 lat po tym, jak książka ta została po raz pierwszy wydana, sprzedając się w pół milionie egzemplarzy i zdobywając prestiżową nagrodę National Book Award. Maszynopis podpisany fikcyjnym, nieznanym nazwiskiem został odrzucony przez wszystkie agencje i wydawnictwa, w tym także i przez Rondom House, wydawnictwo, które ją jako pierwsze wydało (C. Ross, 1979)."*

Czy zastanawialiście się kiedyś nad tym, jak to się dzieje, że niektóre tytuły pną się w górę na listach bestsellerów, chociaż nie wyróżniają się niczym szczególnym? A z drugiej strony może wiele wartościowych manuskryptów tuła się zakurzonych po biurkach i parapetach przez nikogo niezauważonych. Jak dokonać właściwej selekcji? Jakimi kryteriami się kierować? Jak uniknąć subiektywności i poczucia lęku, że a nuż tym razem przepuściliśmy prawdziwego "czarnego konia"? Zapraszamy do zabrania głosu w dyskusji. Jeżeli kiedyś dotknęły Cię tego typu wątpliwości skorzystaj z naszej opcji .

>> Czy często się zdarza w praktyce, iż dobre teksty są odrzucane z takich powodów jak opisuje zacytowany fragment ? 

Beata Stasińska, W.A.B.: Oczywiście. Jeśli jeden z polskich wydawców twierdzi, że odrzuca wszystkie przysłane pocztą propozycje, a zostaje przy nazwiskach już znanych lub promowanych przez kogoś znanego… Istnieje wówczas niebezpieczeństwo zamiany wydawnictwa w mauzoleum. Mnie bliższa jest postawa zmarłego w zeszłym roku Jerome Lindon, twórcy wydawnictwa Minuit, który mówił, że najważniejsze dla niego jest wydać jeden dobry debiut literacki w roku. Ja bym dodała „wydać i wypromować”.

Przeciętnie na ocenę czeka u nas około dwudziestu manuskryptów. Ta liczba uświadamia, jak łatwo można się pomylić w ocenie.

O propozycjach wydawniczych dyskutują trzy osoby na kolegiach tytułowych. Gdy mamy dużo wątpliwości, jeszcze raz rozważają je szefowie wydawnictwa, czyli w przypadku W.A.B. jego właściciele. Wiedząc jak szeroki może być margines błędu, korzystamy z recenzji wewnętrznych. W dalszych etapach bierzemy pod uwagę opinie działu sprzedaży i działu promocji.

Czy ważniejszy jest poziom literacki tekstu czy szanse książki na zdobycie wysokich notowań na listach bestsellerów to zależy od tego o czym mówimy i czego szukamy. 
Do serii „Archipelagi” szukamy dobrych tekstów literackich i zakładamy wysoki stopień ryzyka. Mamy świadomość, że czasem trzeba wydać kilka książek autora, zanim zadomowi się on w środowisku i na rynku. Problemem bywają tu tylko pieniądze i nasza determinacja. Tym większa radość, jak coś się udaje. Seria „z zegarkiem” to seria literatury środka. Tu liczy się temat, fabuła. Mam jednak świadomość, że te podziały są w dużej mierze narzucone przez polską krytykę literacką i że z czasem linia demarkacyjna między literaturą wysoką i popularną nie będzie tak wyraźna.

Wielokrotnie zdarzało się, że książka co do której mieliśmy początkowo mieszane uczucia okazała się później przebojem. Zdarzyło się nam podjąć decyzje o wydaniu książki, która otrzymała wyłącznie złe recenzje wewnętrzne. I nie popełnić błędu.

Beata Stasińska
Redaktor Naczelny
Współwłaścicielka wydawnictwa

 

* Cytat za Robert Cialdini, Wywieranie wpływu na ludzi, tłum. Bogdan Wojciszke, Gdańsk 1998, s. 204.

Katarzyna Głódkowska

(more…)

Ta strona jest dostępna tylko dla zalogowanych osób. Jeżeli masz konto, to się zaloguj, a w innym przypadku zarejestruj się.